Irk, cins, soy, kan, saf kan ayrımı ile Avrupa kıtasında insan cinsi kalıplara sokulmuş ve yapısal bir temele dayandırılmıştır. Irklar arasında nefret ve kin duygusuna sebep olmuştur. Irkçılık bilim dersi olarak okutulmuş gezegeni paylaşma, hükmetme ve sömürme haklı olarak zihinlerde iz bırakmıştır. Gezegen halkı beyaz ırkın üstünlüğüne kayıtsız, şartsız inandırılmıştır.
Düşüncede değişim giyim veya teknolojide gelişme moda gibi kolay olmaz.
Birden bire hortlamaz, ama işsizlik ve savaş gibi sosyal sorunlar olunca belirgin olur.
Çocuklara ırkçılığı anlatmak için çok erken yaşta başlamak gerek.
Yuvada, ana okulunda, beyaz sınıfında büyümüş bir çocuk siyahi görünümlü bir çocuğun yanına oturmak istemezse, derhal müdahele etmek zorunludur.
Irkçılığı insanlık icad etmiştir, yine insanlık elinde yok etme gücü vardır. Bunun için eğitmen, öğretmen, anne babalar ve bütün yetişkinler kendileri bilinçli olmalı, tarih bilgilerinden başlamalıdır.
Almanya’da okula gitmek her çocuk için, dini, rengi, dili ne olursa olsun zorunludur. Okul, toplumun ayrımcılığa karşı mücadele edip, netice alabileceği bir kuruluştur.
Beyaz sınıfa ait olan bir çocuk, doğuştan getirdiği kan ve cilt rengiyle avantajlı olması, faydalı, yararlı ve elverişli bir yaşamı olduğunu fark etmelidir. Toplumda ırkçılığa karşı mücadele, beyazlar olmadan başarılmaz, onların dayanışması önemlidir.
kolonide ünlü insanların adlarının verildiği sokakların adları beyaz sınıf dayanışmaya katılırsa ancak değişebilir, heykelleri yıkılabilir.
Altmış yıllarında Almanya‘ya konuk işçi olarak gelen Türk işçileri en aşağı sınıfta yaşıyor, yerli halkın yapmak istemediği zor ,kötü ve kirli işlerde çalışıyorlardı. Bu nedenle ırkçılığın adı konmamıştı.
Çoğu Alman öğretmenler çocuklarının da en aşağı sınıfta kalması gerektiğine inanıyorlardı, Türk çocuklarının liseye gidip, üniversite tahsili yapmasını teşvik etmiyorlardı. Başaran ikinci nesil şans eseri ırkçı düşüncede olmayan öğretmenlerle karşılaşmıştı. Kendi ve ailesinin gayreti neticesinde dolaylı yoldan başarmıştı.
Günlük hayatta karşılaşılan ayrımcılık toplumu paralel gruplara böler ve barış sağlanamaz.
Bu makaleyi yazarken kaynak olarak kullandığım kitapçık konuyu çok etraflı olarak ele alıyor. Yuva, anaokulundan başlayarak orta öğrenim yaşına kadar ırkçılığa karşı çocuk ve gençlerin nasıl eğitildiğini, örneklerle anlatıyor.
Bu kitapçığı el çantamda taşırım, trende, otobüste okurum. Kızgın bakanlarla nadiren karşılaşırım. Daha fazla kitabı nereden aldığımı sorup, yayın evini yazıyorlar.
Kitapçık dört alt bölümden oluşuyor. Irkçılık bir sistemdir, küçük yaşta ırkçılığa karşı eğitim, ırkçılığı ilkokul öğrencileriyle nasıl konuşmalı, ırkçılığı ve karşı mücadele için orta öğrenim yapan gençlerle nasıl konuşmalı. Kitapçık 73 sayfa ve on bir yazarın yazısı var.
Okulda öğrenci, öğretmen, eğitmen ve diğer çalışanlar arasında konuşmalar arasında ırkçı söylemler olabilir. Öğrencilere not verirken öğretmenler haksız davranabilirler.
Öğretmen olan öğrencilerimin makalelerimi okuduklarını biliyorum. Önce bu el kitabını mutlaka tedarik etmelidirler. Bu konuda verilen seminerlere katılmalarını öneriyorum.
Anne babaların dayanışmaya katılmaları mutlaka teşvik edilmelidir.
Örneğin ders kitapları inceleyip, eleştiri yapılmalı. Birlikte yayın evine düzeltilmesi için mektup yazılmalı. Ben kendim denedim, bazı yayın evleri kitap basılmadan okumamı, düşüncemi soruyorlardı.
Spor dersinde siyah adamdan kim korkar oyununda, asıl korkulacak beyaz adamdır, diye öğretmenler konferansında söyledim, ondan sonra benim okulumda spor salonunda bir daha bu oyun oynanmadı.
O halde ırkçılığa karşı mücadele yalnız Tarih ve Hayat Bilgisi derslerinde değil,her derste uygulanmalıdır.
Eski bir müzik kitabında “On Küçük Zenciler” kitabında on parmak sayarken siyahi çocuklar sırayla ölüyor. “Zehn kleine Negerlein”, okulda söylenip söylenmediğini hatırlamıyorum. Kitap 1964 yılında yayınlanmış, 1971 yılında ikinci baskısı. Yani ikinci neslin okul zamanıydı. Ve şimdi o zaman okulda yaşadıklarına dair kitaplar yazıyorlar, gelecek nesilleri korumuş oluyorlar.
Okulda bir öğrenci ayrımcılık, ırkçılıkla karşılaşınca yalnız bırakılmamalı, birlikte hareket edilmelidir. Amacın okula bir sorun çıkarmak değil, anlayış göstermeleri beklendiği açıklanmalıdır. Berlin’de şikayet edilecek merciler vardır. Böyle bir durumda sınıf veya okul değiştirme mümkündür.
Irkçılığın çok çeşitleri var. Konuşup yazabilmek şansımızdır.
Öğrenciler okulda sorun yaşarsa anne baba çocuğu suçlamadan, dinleyip mutlaka araştırması şarttır. Diğer anne babaları dayanışmaya çağırmalıdırlar. Her şeyde olduğu gibi ırkçılığa karşı mücadelede de birlikten kuvvet doğar.
Hoşça kalın!
Kaynak el kitapçık:
Josephine Apraku, Wie erkläre ich Kindern Rassismus?
Familiar Faces Verlag, Berlin, 5. Auflage, November 2023
ISBN 978-3-9823681-0-8