1899 yı­lın­da Kudüs’ün Be­le­di­ye Baş­ka­nı Yusuf Diya al-Din Pasc­ha al-Kha­il­di Si­yo­nizm öğ­re­ti ku­ru­cu­su The­odor Herzl’iye yaz­dı­ğı mek­tup­ta Fi­lis­tin’in yer­le­şik halkı var. Bu­ra­da bir Mu­se­vi Dev­le­ti kurma müm­kün de­ğil­dir. Yerli halkı başka yere sü­rül­me­yi kabul etmez, diye en­di­şe­si­ni dile ge­tir­miş­ti.
Yusuf Diya İslâm bilim adamı, hukuk aka­de­mis­ye­ni, Malta ve İstan­bul’da Yük­sek tah­sil yapar, İngi­liz­ce, Fran­sız­ca, Al­man­ca ve daha başka dil­ler öğ­re­nir. Os­man­lı İmpa­ra­tor­lu­ğu’nda Dış İşleri’nde ter­cü­man, kon­so­los, vali ola­rak görev yaptı. Vi­ya­na’da Ka­iser Üni­ver­si­te’sinde ders verir. 1876 yı­lın­da kısa sü­re­li Par­la­men­to’da Pa­di­şah Ab­dul­ha­mid za­ma­nın­da Kudüs Mil­let­ve­ki­li ola­rak görev ya­pı­yor.
Kha­il­di aile­si­nin üçün­cü nesli olan Ras­hid Kha­li­di “Der hun­dertjährige Krieg um Palästina, Fi­lis­tin için Yüz­yıl Sa­va­şı, ki­ta­bı­nı büyük am­ca­sıy­la baş­la­yan karşı koyma, di­ren­me öy­kü­sü­nü kendi aile ta­ri­hiy­le yaz­ma­ya baş­lı­yor.
Fi­lis­tin’de bir Mu­se­vi Dev­le­ti kurma dü­şün­ce­si İngil­te­re’de daha Os­man­lı İmpa­ra­tor­lu­ğu par­ça­lan­ma­dan Bi­rin­ci Pay­la­şım Sa­va­şı’ndan çok önce baş­lı­yor.
Yazar aile ki­tap­lı­ğın­da bu ki­ta­bı ya­zı­yor. Tozlu raf­lar­da mek­tup, ga­ze­te, kitap, der­gi­ler­den fay­da­la­na­rak arşiv kay­nak­lı ba­şu­cu ese­ri­ni ta­mam­lı­yor. Ta­rih­çi Ras­hid Kha­li­di Co­lum­bia Üni­ver­si­te’de ders ve­ri­yor. Ki­ta­bı to­run­la­rı­na hi­ta­ben 21. Yüz­yıl­da bu sa­va­şın sona er­di­ği­ni gör­me­le­ri ve barış ve kar­deş­lik için­de ya­şa­ma­la­rı­nı arzu ede­rek, adeta dua ede­rek baş­lı­yor.
1916 yı­lın­da savaş devam eder­ken İngil­te­re ve Fran­sa gizli it­ti­fak ya­pa­rak Os­man­lı top­rak­la­rı­nı pay­laş­ma planı ya­pı­yor. Ne­ti­ce­de pay­la­şı­yor­lar ve ver­dik­le­ri sözü ye­ri­ne ge­tir­mi­yor­lar. Arap ül­ke­le­ri ba­ğım­sız dev­let­ler ola­mı­yor.
Sö­mür­ge amacı Hin­dis­tan, Af­ri­ka sö­mür­ge ül­ke­le­ri gibi devam edi­yor. Diğer Arap ül­ke­le­ri kıs­men ba­ğım­sız­lı­ğa yakın idare edi­lir­ken, Fi­lis­tin­li­le­rin hak ve hür­ri­yet­le­ri­ne ri­ayet edil­mi­yor.
Sö­mür­ge kar­şı­tı olan Fi­lis­tin­li­ler, aydın oku­muş öncü dü­şü­nür­ler sür­gü­ne gön­de­ri­lir. Pro­tes­to­la­rın sa­va­şa dön­dü­ğü za­man­da idam edi­lir­ler.
Fi­lis­tin’de 1837 yı­lın­da sa­de­ce dokuz bin Ya­hu­di di­nin­den insan ya­şı­yor­du. İlk göç­ler Rusya’dan baş­la­dı.1908 yı­lın­da Ya­hu­di nü­fu­su yüz binin üze­ri­ne çık­mış­tı. 1939 yı­lın­da Hit­ler re­ji­min­den ca­nı­nı kur­ta­ran­lar­la en fazla göç dal­ga­sı ya­şan­dı. Bu yıla kadar Al­man­ya’yı terk eden­ler yan­la­rı­na para alı­yor­lar­dı.
İngil­te­re’de ku­ru­lan göç da­ire­si kredi ve­ri­yor­du. Böy­le­ce gö­çen­ler yer­li­ler­den emlâk satın ala­bi­li­yor­du.1925 yı­lın­da Ya­hu­di­le­re 944 bin dönüm arazi sa­tıl­mış­tı.

1947/48 yı­lın­da İsrail Dev­le­ti res­men ku­rul­du­ğun­da zaten o günkü ha­ri­ta sı­nır­la­rı için­de top­rak ve diğer emlâk mal­la­rı Ya­hu­di­le­re sa­tıl­mış­tı. Dev­let ku­ru­lun­ca as­ke­ri des­tek ve­ril­di, Arap­lar­dan alı­nan emlâk mal­la­rı tapu ve­ri­le­rek res­mi­yet ka­zan­mış oldu.
Av­ru­pa ül­ke­le­ri­nin amacı doğal ve insan kay­nak­la­rı­nı sö­mür­me, ama asıl sebep Av­ru­pa’ya göç­le­ri en­gel­le­mek­ti. Ta­rih­te çok ül­ke­de Ya­hu­di­ler dış­lan­dı, kötü mu­ame­le gördü. Bu­la­şı has­ta­lık çı­kın­ca, kötü her olay­da günah ke­çi­si ya­pı­lı­yor­du. Hit­ler
Re­ji­min­de ölüm fab­ri­ka­la­rın­da gazla ze­hir­le­me em­sa­li gö­rül­me­miş kat­li­am­dı.
Fi­lis­tin’e gelen, sı­ğı­nan Ya­hu­di göç­men­ler can der­din­de, yaşam mü­ca­de­le­si ve­ri­yor­du. Si­yo­nizm’i öğ­re­ten, dikte eden İngi­liz­ler­di. Fi­lis­tin­li­le­rin söz­le­ri du­yul­maz, ih­ti­yaç­la­rı gö­rül­mez olu­yor­du. Pro­tes­to ve sa­vaş­la­rı dur­dur­mak, Arap ül­ke­le­ri­nin bir­leş­me­si­ne mâni olmak için Vi­ya­na, Lond­ra’da ya­pı­lan kong­re­ler sa­de­ce zaman ka­zan­mak amacı gü­dü­yor­du.
Si­yo­nizm Av­ru­pa’da gö­rü­len an­ti­se­mi­tizm­den sonra or­ta­ya çıktı. Adını sion da­ğın­dan alı­yor, Fi­lis­tin’de ba­ğım­sız bir Ya­hu­di dev­le­ti­nin ku­rul­ma­sı­nı amaç edi­nen po­li­tik öğ­re­ti. Si­yo­nizm yan­lı­sı olan Si­yo­nist­le­re İstan­bul’dan yar­dım eden­ler de vardı. Hal­bu­ki pa­di­şah Ab­dul­ha­mit Ya­hu­di­le­re emlâk malı sat­ma­yı bile ya­sak­la­mış­tı.
Os­man­lı İmpa­ra­tor­lu­ğu nez­din­de Hris­ti­yan, Ya­hu­di ve Müs­lü­man va­tan­daş­la­rı huzur ve gü­ven­le ya­şı­yor­du ve dinî inanç­la­rı­nı hür ola­rak tat­bik edi­yor­lar­dı.
Dağ­dan gelen bağ­da­ki­ni kovdu. Evi­ni­ze mi­sa­fir ge­li­yor, bütün oda­la­rı işgal edi­yor. Ev sa­hi­bi­ne zemin katta bile ya­şa­ma­sı­na izin ver­mi­yor. O halde bugün İsrail’i idare eden­ler ve halkı, Arap hal­kın­dan, şim­di­ki ne­sil­den özür di­le­me­li ve in­san­ca dav­ran­ma­lı­dır.
Os­man­lı İmpa­ra­tor­lu­ğu par­ça­lan­dı­ğın­da Os­man­lı as­ker­le­rin için­de yurt­se­ver dav­ra­nan, sa­vaş­tan kaç­ma­yan Arap­lar, Fi­lis­tin­li­ler de vardı, Ras­hid Kha­li­di’nin ata­la­rı gibi.
Fi­lis­tin Kur­tu­luş Ör­gü­tü PKK, Asala gibi ör­güt­le­ri Tür­ki­ye ‘ye karşı des­tek­le­miş ola­bi­lir. Bay­ra­ğın­dan kır­mı­zı üçgen Os­man­lı İmpa­ra­tor­lu­ğu­na ya­pı­lan is­ya­na sem­bol ola­rak çi­zil­miş­tir. Ama bugün sa­vaş­ta ölen ço­cuk­la­rın suçu yok­tur. Bu ne­den­le Dünya halkı ora­da­ki savaş beni il­gi­len­dir­mez di­ye­mez. Bil­has­sa komşu ve müş­te­rek ta­ri­hi olan Tür­ki­ye hiç di­ye­mez. Ta­rih­çi, aka­de­mis­yen öncü dü­şü­nür­ler sa­va­şa karşı tavır al­ma­lı­dır.
“Fi­lis­tin­li­le­rin Türk­le­re yap­tı­ğı zulüm ve kö­tü­lü­ler­den do­la­yı benim Fi­lis­tin diye bir davam yok­tur.”
Prof.​Dr. İlber Or­tay­lı, yazar ta­rih­çi, 2025
Sa­vaş­ta me­de­ni­yet öl­dü­rü­lü­yor, tarih yok edi­li­yor, iklim kir­le­ti­li­yor. Dün­ya­nın ne­re­sin­de olur­sa sa­va­şa hayır demek, her Dünya va­tan­da­şın gö­re­vi ve so­rum­lu­lu­ğu­dur.
Hangi ülke olur­sa olsun, son­ra­dan ge­len­ler yerli halka karşı kötü dav­ra­nış­lar­da bu­lun­ma­ma­lı­dır. Yerli hal­kın Hak ve hür­ri­ye­ti­ne saygı gös­ter­me­li­dir.
Başta İngil­te­re olmak üzere Av­ru­pa dev­let­le­ri sö­mür­ge yap­tı­ğı ül­ke­ler­de yerli hal­kın ya­şa­ma­sı­na, nefes al­ma­sı­na izin ver­me­miş­tir.
Yerli halk kül­tü­rü, ta­ri­hiy­le bir­lik­te yok edil­miş­tir, Ame­ri­ka, Ka­na­da, Avust­ral­ya, Günay Af­ri­ka, Hin­dis­tan ve İrlan­da gibi.
Aynı yıkım po­li­ti­ka­sı Fi­lis­tin’de de yüz­yıl önce baş­la­mış ve göç eden Ya­hu­di­le­re öğ­re­til­miş­tir.
Ta­rih­ten gelen bu ne­den­le göç­le­re sebep olan Ame­ri­ka’ya ge­ze­gen po­lis­li­ğin­de yar­dım eden veya se­yir­ci kalan Av­ru­pa göç kor­ku­su ya­şa­mak­ta­dır.
Bugün Al­man­ya çe­liş­ki­li göç po­li­ti­ka­sıy­la Av­ru­pa Bir­li­ği üye ül­ke­le­ri­ne kötü örnek ol­mak­ta­dır. Bir yan­dan ka­li­te­li işçi ele­ma­na ih­ti­yaç ol­du­ğu­nu söy­lü­yor, diğer yan­dan Baş­ba­kan Fri­ed­rich Merz tüm göç­men ve aile­sin­de göç hi­kâ­ye­si olan 21 mil­yon va­tan­da­şı her olum­suz olay­da günah ke­çi­si ya­pı­yor, ge­nel­le­me ve suç­la­yan söy­lem­ler­de bu­lu­nu­yor.
Tarih ders çı­kar­mak, ge­lecek ne­sil­le­ri sa­vaş­lar­dan ko­ru­mak için öğ­re­nil­me­li­dir. Aksi tak­dir­de bilgi bir işe ya­ra­maz.
“Çoğu kez si­lah­lı savaş baş­la­ma­dan önce,
sivil sa­vaş­la ha­zır­lık ya­pıl­mış­tır.”
Art­hur James Bal­fo­ur

“Sa­vun­ma­ya hazır ol­ma­yan şehir, köy,
ev veya bi­na­la­rı işgal etmek,
veya ateş açmak ya­sak­tır.”
Ha­ager Ant­laş­ma­sı, 29 Tem­muz 1899

“Halk, İsra­il­li­le­rin tüm bir şehri
sı­nır­sız ateş al­tın­da
bı­rak­tı­ğı­nı söy­ler, şi­kâ­yet eder diye,
oku­yu­cu­la­rı­mız­dan kor­ku­yor­lar.”
Tho­mas Fri­ed­man, New York Times

“Yal­nız ve ancak Arap­lar­la an­la­şa­rak
Fi­lis­tin’de an­lam­lı, hu­zur­lu ve gü­ven­le var olu­nur. Ya­hu­di­le­rin Arap­la­ra ada­let­li dav­ran­ma­ma­la­rı, on­la­ra eşit va­tan­daş­lık hak­la­rı ta­nı­ma­ma­la­rı beni çok üzü­yor.”
Al­bert Eins­te­in, bir mek­tup­ta, 19 Ha­zi­ran 1930

Hoşça kalın!

Kay­nak­lar ve alın­tı­lar, ba­şu­cu ki­tap­la­rım:
Ras­hid Kha­li­di, Der hun­dertjährige Krieg um Palästina, Uni­ons­ver­lag, Zü­rich, 2024
ISBN 978-3-293-00603-4
Sh­lo­mo Sand, Die Er­fin­dung des Lan­des Is­ra­el, TB,
List Ver­lag, Ber­lin 2014
ISBN 978-3-548-61204-1