Bir ar­ka­da­şım aradı…
Tu­riz­min için­de ye­tiş­miş, sa­ha­yı iyi bilen bir dos­tum.
Sor­du­ğu soru netti: İran’da ya­şa­nan­lar ne­re­ye gider ve tu­riz­mi nasıl et­ki­ler?
Cevap as­lın­da çok net:
Sa­va­şın ol­du­ğu yerde tu­rizm ge­liş­mez, ge­ri­ler.
Tu­riz­min ol­du­ğu yerde ise sa­va­şın ruhu bile ba­rı­na­maz.
Çünkü tu­rizm; huzur ister, güven ister, is­tik­rar ister.
İnsan­lar se­ya­ha­te gün­lük ya­şam­dan kaç­mak için, ken­di­si­ni iyi his­set­mek, moral bul­mak için çıkar.
Sa­va­şı veya kriz­le­ri ilk kez ya­şa­mı­yo­ruz.
Kör­fez Sa­va­şı ile gör­dük.
Yu­gos­lav­ya İç Sa­vaş­la­rı ile gör­dük.
Rus­ya-Uk­ray­na Sa­va­şı ile gör­dük.
Bugün de İran–İsrail–ABD ge­ri­li­mi üze­rin­den aynı tab­lo­yu ya­şı­yo­ruz.
Çünkü, sa­va­şın baş­la­dı­ğı an, tu­rizm­de te­dir­gin­lik baş­lar.
Bu te­dir­gin­lik sa­de­ce sek­tö­rün için­de değil, tatil planı yapan in­san­la­rın zih­nin­de de baş­lar.
Alın­mış ka­rar­lar ye­ni­den göz­den ge­çi­ri­lir.
Re­zer­vas­yon­lar er­te­le­nir.
Ba­zı­la­rı ta­ma­men iptal edi­lir, kör­fez ül­ke­ler­de şu anda ya­şa­dı­ğı­mız gibi.
Şu da bir ger­çek bizim için, Ar­ka­da­şı­mın söy­le­di­ği gibi savaş nisan ayın da bi­ter­se diğer ay­la­rı kur­ta­rı­rız.
Bu cümle bize aynı za­man­da şunu gös­te­ri­yor:
Tu­rizm, dış et­ki­le­re karşı en has­sas sek­tör­ler­den bi­ri­dir.
Ama bir ger­çek daha var:
Tu­rizm sek­tö­rü kriz­le­ri tanır.
Hatta artık bir an­lam­da “kriz us­ta­sı­dır.”
Hızlı to­par­la­nır, ref­lek­si güç­lü­dür, gün­lük iş­le­yi­şi­ne dö­ne­bi­lir.
Ancak şu so­ru­yu sor­mak zo­run­da­yız: Ne­re­ye kadar?
Her kriz;
daha fazla be­lir­siz­lik,
daha fazla mali yük,
daha fazla insan kay­na­ğı so­ru­nu de­mek­tir.
Te­sis­ler tam ka­pa­si­te ça­lı­şa­maz,
ödeme den­ge­le­ri bo­zu­lur,
bek­len­ti­ler kar­şı­lan­maz.
Ve kriz­ler tek­rar et­tik­çe, bir nok­ta­da kı­rıl­ma ka­çı­nıl­maz hale gelir.
Sonuç ola­rak tablo çok net­tir:
Barış tu­riz­mi bü­yü­tür, savaş ve kriz­ler ise kü­çül­tür.
Kü­çül­me­mek için de doğru yö­net­me­li­yiz, sa­de­ce doğru st­ra­te­ji ile sar­sıl­ma­dan yo­lu­mu­za devam ede­bi­li­riz.