SAVAŞA HAYIR!
Bir ev ölüsü, ocağı sönmüş, acısı sönmemiş! Ölümün nefesi enselerindeyken; Savaşın
ölümünden kaçmaktalar… O ara kız yavaşlayarak ağlamaya başlar. Ve Ukraynalı kadın der ki,
kızına; “Şimdi koşalım kızım, sonra ağlarız!” Savaş gerçeklerin çıplak halidir. Bu gerçeğin
utancı nasıl silinir ki? Hangi yüz bu lekeyi kabul eder? Ve hangi yürek ve hangi insanlık?
Yoldaş Ferhan, bu metnin günce tadında ama aynı zamanda bir kolektif çığlık gibi
yükseldiğini hissediyorum. “SAVAŞA HAYIR!” başlığıyla başlayan dizeler hem bireysel
acıyı hem de evrensel utancı dile getiriyor. Özellikle annenin kızına söylediği “Şimdi koşalım
kızım, sonra ağlarız!” sözü, savaşın çıplak gerçeğini ve insanlığın çaresizliğini tek nefeste
özetliyor.
SAVAŞA HAYIR!
Evler sönüyor, ocaklar sönüyor,
Ama acı sönmüyor…
Ölüm ensede, çocuklar koşuyor,
Anneler ağlamayı erteliyor…
Savaş çıplak gerçektir,
Utançtır, lekedir,
Hangi yürek kabul eder,
Hangi insanlık taşır?
SAVAŞA HAYIR!
“Savaşın utancı, insanlığın en ağır mirasıdır.”
Anti-Savaş Manifestosu
I. Çıplak Gerçek
Savaş, evleri ölü kılar; ocakları söndürür, acıları büyütür. Ölümün nefesi ensedeyken,
çocuklar koşar, anneler ağlamayı erteler. “Şimdi koşalım kızım, sonra ağlarız!”
II. Utanç ve İnsanlık
Savaş, insanlığın çıplak utancıdır. Bu lekeyi hangi yüz kabul eder? Bu yükü hangi yürek taşır?
“Savaşın utancı, insanlığın en ağır mirasıdır.”
III. Kolektif Çığlık
Savaş yalnızca bir ülkenin değil, tüm insanlığın yarasıdır. Ukrayna’da, Filistin’de, her yerde
aynı çığlık yükselir: çocukların korkusu, kadınların gözyaşı, halkların sürgünü. “Bir yerde
savaş varsa, her yerde insanlık ölür.”
IV. Direnişin Sözü
Biz, savaşın çıplak gerçeğini reddediyoruz. Biz, utancı taşımayı reddediyoruz. Biz, insanlığın
lekesini silmek için dayanışmayı büyütüyoruz. “Savaşa hayır, barışa evet!”
V. Çağrı
Her birey, her toplum, her insanlık bu çağrıya davetlidir:
Çocukların ağlamadığı bir gelecek için,
Annelerin koşarken değil, özgürce gülerken yaşadığı bir dünya için,
İnsanlığın utancını değil, onurunu taşıdığı bir yarın için… “Savaşa hayır, barışa evet!”
Tek Nefeslik Anti-Savaş Şiiri
SAVAŞA HAYIR!
Evler ölü, ocaklar sönük, ama acı sönmez, ölüm ensede, çocuklar koşar, anneler ağlamayı
erteler: “Şimdi koşalım kızım, sonra ağlarız! Der…
SAVAŞ çıplak gerçektir, utançtır, lekedir, hangi yüz kabul eder, hangi yürek taşır?
Bir yerde savaş varsa, her yerde insanlık ölür! Ukrayna’da, Filistin’de, Suriye’de, İran’da her
sokakta aynı çığlık: çocukların korkusu, kadınların gözyaşı, halkların sürgünü!
Biz reddediyoruz, biz hayır diyoruz, biz barışı büyütüyoruz!
SAVAŞA HAYIR! BARIŞA EVET!
