Aç çocuk varken güvenlik yoktur.
Sofrada ekmek olmadan hiçbir siren, hiçbir duvar, hiçbir tank güvenlik için yeterli değildir.
Güvenlik, önce açlığı yenmektir; varlık sürdürümünü güvenceye alan birliktelik ve dayanışmadır. Temel haklara ilişkin kurumsal güvenceler, hukukun üstünlüğü temelinde gerçekleştirilmelidir.
Olmazsa olmazlar, barınma beslenme ve korumadır. Koruma olgusunda birincilik açlığa karşıdır. Açlık sorunu çözülmeden öteki yaşamsal sorunlar çözülemez. Açlık sorununu aşmanın temel koşulu, güvenli iş ve yeterli gelire erişimdir. Bunun için adil paylaşım, yasalar önünde eşitlik her koşulda sağlanmalıdır.
İlk gördüğünde çarpılmışsan,
Yaklaştıkça eridiğini hissediyor
Ve tükendikçe çoğalıyorsan;
Seçeneksizsin ve tutsağısın sevdanın!
II – Eğitim
Okula aç giden çocuk, geleceğe aç gider.
Kitapsız sınıf, güvenliksiz bir ülke demektir.
Güvenlik, önce bilginin ışığını her çocuğa ulaştırmaktır.
Güvence, hiçbir çocuk yatağa aç girmemelidir.
Güvence, doğal yaşamın sürdürülebilirliğini güvenceye almaktır.
Güvence, demokratik ve laik eğitimin yasal ve kurumsal güvencelere kavuşturulmasıdır.
Yeşile savrulur rüzgârda yaprak,
Güneş öper gülüşünden gülü…
Bir özlem kanatır düş şafağını,
Irmak akar, sevdanın yüreğinden…
III – Emek
İşsiz kalan emekçi için güvenlik, alın terinin karşılığını bulmaktır.
Güvenlik, yalnızca sınırda değil; fabrikada, tarlada, atölyede de aranmalıdır.
Güvenlik, emeğin güvencesidir.
Güvenlik, emeğin yaşam için anlam ve önenenini kavramaktır.
Yanma demek çok kolay,
Sende o güzellik,
Bende bu sevda varken;
Daha çok yanar yüreğim!..
IV – Sağlık
Hastane kapısında çaresiz kalan için güvenlik, şifaya erişmektir.
İlaçsız beden, güvenliksiz vatandır.
Güvenlik, yaşam hakkının korunmasıdır.
Sağlığa erişimde ayrımsız yaklaşım temel alınmalıdır.
Sağlıkta hizmetin, hastanın konutuna ulaştırılmasını gerçekleştirmeli; özellikle belli yaşın üstünde olan hastalar için pozitif ayrımcılık uygulanmalıdır.
Raporlu ilaç kullanıcıları için bürokratik engeller ortadan kaldırılmalıdır.
Emekliler için katılım payı kaldırılmalıdır.
Tohumda umut sabırla beklerken,
Çözüldü sancılı şafaklara acılarla…
Yürüdü gözü kara sevdalı sarmaşıklar;
Yürüdü yaşamaya çatlayan tohumlarla!...
V – Özgürlük
Özgürlük olmadan güvenlik, zincirdir.
Halkın iradesi bastırıldığında, güvenlik yalnızca iktidarın kalkanıdır.
Güvenlik, özgürlüğün zırhı refahın güvencesi ve mutluluk olmalıdır.
Özgürlük bir bağımsızlık ve üretkenlik nedenidir. Yaratıcılık aynı kapsamdadır ve mutlaka insanlıktan ve yaşamdan yana korunup kollanmalıdır.
“Gerçek güvenlik, halkın yaşam güvencesidir: ekmekte, kitapta, emekte, şifada ve özgürlüktür!”
Bahar aşklarına çarpılırım hep…
Yeniden ışkın sürer bedenim.
Bende bulabilirsen bul beni,
Bir çocuk gibi çeker giderim!