Si­ya­se­tin ak yü­zü­ne

Po­li­ti­ka­nın kara yü­zü­ne

Mek­tup yaz­dım ya­zıy­dı

Daha çok ya­za­cak­tım, ya­za­ma­dım

Ka­le­mim kur­şun du, dolma ka­le­mim de mü­rek­ke­bim azıdı.

Daha çok yaz­mış ol­say­dım

Ne ya­zar­dım..?

Köy dü­ğün­le­rin­de söy­le­nen bu dört­lük ço­cuk­lu­ğum­dan beri hiç ak­lım­dan çık­ma­dı..

Si­ya­se­tin ak yüzü
Po­li­ti­ka­nın kara yüzü

Üzüm üzüme baka baka sa­ra­rır­mış..

Bu iki sözün ak ve ka­ra­sı­nı alsak bir yere koy­sak me­se­la bir vit­ri­ne koy­sak yol­dan gelip, ge­çen­ler­den kim bakar kim okur..!

Bir­bir­le­ri­ne iki zıt ke­li­me...

Ak­lı­nı­za ne gelir " biz bun­la­rı se­çe­ne kadar, ak­lı­mı­za ne aklar ne ka­ra­lar geldi der­si­niz..

Peki biz Halk ola­rak kendi ken­di­mi­ze yaz­mış olsak ne ya­za­rız..

Halk "za­val­lı”

Halk "uyuş­tu­rul­muş”

Halk "ken­di­sin­den giz­le­nen ger­çek­ler­le kör, sağır olmuş”

Halk “inan­cı­nı bun­la­rın yü­zün­den yan­lış ya­şa­mış”

Halk “ah­lak­lı”

Halk “dü­rüst”

Halk “na­mus­lu”

Benim de ara ara yap­tı­ğım burnu bü­yük­lük­le on­la­ra “halk” falan deyip, hü­ma­nist dü­şün­ce­ler­le “ah bir gör­se­ler ger­çek­le­ri” di­yo­ruz ya; hah işte onlar o senin ‘ger­çek­ler’ de­di­ğin şeyin di­bi­ne kadar far­kın­da­lar.

Onlar kan­dı­rıl­dık­la­rı için o par­ti­ye oy ver­mi­yor­lar, onlar ken­di­le­ri gibi ol­duk­la­rı için o par­ti­ye oy ve­ri­yor­lar.

Onlar senin san­dı­ğın gibi uy­ku­da de­ğil­ler, ak­si­ne sen­den on kat daha fazla uya­nık­lar.

*O “halk” as­lın­da kim bi­li­yor musun..?

O halk Ha­va­li­ma­nın­da ça­lı­şan, tu­ris­ti ka­zık­la­yan tak­si­ci..

O halk daha geçen gün elim­den zorla al­dık­la­rı, “çal­dıy­sa çaldı, ön­ce­ki­ler çal­ma­dı mı..
Bu hiç ol­maz­sa müs­lü­man, di­ğer­le­ri si­yo­nist kö­pek­ler­di” diyen gü­ven­lik gö­rev­li­si,

O halk am­bu­lan­sın pe­şi­ne ta­kı­lıp üç araç geç­me­yi kar sayan tra­fik­te­ki şoför,..

O halk ağ­zın­dan “ca­hi­li­ye devri” düş­me­yen ama “kitap oku­yun­ca ba­şı­ma ağ­rı­lar gi­ri­yor” diyen adam

O halk ana­la­rı, ba­ba­la­rı öl­dü­ğün­de üzül­me­den önce “sana bir daire fazla düştü” diye saç saça, baş başa giren in­san­lar,

O halk kendi yaşam ala­nın­da insan gibi ya­şa­mak için sos­ya­list par­ti­le­re oy verip; senin ül­ken­de, şe­ri­at is­te­yen Al­man­cı­lar, Gur­bet­çi

O halk rutin tra­fik çe­vir­me­sin­de po­li­se ne­re­li ol­du­ğu­nu sorup en alt­tan, en üste oto­ri­te­ye biat et­me­ye ça­lı­şan­lar..

Halk; tek bir kitap oku­ma­yıp, her ko­nu­da fikri olan­lar.
Halk; ken­di­si gibi dü­şü­nen­den baş­ka­sı­nın ya­şa­ma­sı­nı is­te­me­yen­ler.

Halk; ce­ha­le­tin had­siz­li­ğin­den, iz­le­di­ği saçma sapan di­zi­ler­den veya ya­rış­ma prog­ram­la­rın­dan mutlu olan­lar.

Ha­ki­ka­ten şunda bir an­la­şa­lım bence; halk bumu..

Sen, ben, biz de­ği­liz. Belki aynı pa­ra­yı ka­za­nı­yor, belki aynı hayat stan­dart­la­rın­da ya­şı­yo­ruz ama halk ne kan­dı­rıl­mış ga­ri­ban­lar, ne de senin on­la­rı san­dı­ğın kadar ma­sum­lar.

Or­ta­da bir şey var sizin an­la­ma­dı­ğı­nız benim an­la­ma­dı­ğım bir şey var..

Sa­de­ce iyi ve kötü’ nün sa­va­şı­dır bu savaş.

Ay­na­la­ra bak­mak be­da­va..