İşte tam da bu nedenle, Roma’yı “yıkılmaz” yapan şey ordusu değil, halkın dikkatini gerçek sorunlardan ustaca uzaklaştıran o “sirk” sistemi olmuştur.
yıla karşın yöntem değişti mi dersiniz? Hiç sanmam.
Kuşkusuz günümüzde gladyatör yok, aslan yok. Bunlara karşın ne var? Elbette ki “haber bombardımanı” var. Ki bir gün enflasyon gündemde, ertesi gün bir magazin sansasyonu, üçüncü gün sahneye “ulusal beka” giriyor, dördüncü gün "dış mihraklar". Geride kalanlarsa; artan vergiler, düşen alım gücü, yok olan adalet duygusu ve unutulmuş bir emekçinin iş güvencesi, sendikal hakları ve yetersiz ücret için egemenlerce asla duyulmayan çığlıkları ve de emeklilerin açlıkla sınavı...
Ve günümüzde herkesin elinde bir ekran var ama kimse gerçekleri izlemiyor; çünkü sanal ortamda “izlenecek gerçekler” gösterilmiyor.
Çünkü dijital çağda sirk gerçek alanlara değil sanal alanlara kurulmuş ve fillerin zıpladığı, palyaçoların güldürdüğü bir yer de değil bu sirk... Bugünün sirki “Görsel medya düzeni”, “Sosyal medya linçleri”, “Bir günah keçisi bul, hedefe yerleştir, kalabalığı coştur” tutum ve davranışlarının sanal çadırıdır. Gerçi dijital çağın sirk çadırı; gerçek alan yerine, sanal alanda kurulmuş olsa da 21. yüzyılda da taktiklerç bırak, ama umut ver. Ez, ama avuntuyla oyna... Birebir Latince karşılığıyla Panem et circenses uygulaması...
Haberleri bir eğlence, bir magazin programı gibi tüketen, gündemi 24 saat değişen, ama tek bir konuda bile derinleşemeyen milyonlar; sirkin en bağımlı, en tutkulu izleyicisi ve ne acıdır ki onların alkışları bile yönlendirilmiş, bilinçsiz... Bu düzenin işleyen çarklarının arasında bilincini yitiren insanlar için belki de en önemli soru şu:
günümüzdeki siyasal medya taktiklerinin “dikkat dağıtma” mekanizmalarının ayırdına varıp bu işleyişi eleştirmeye başlarsa... İşte insanlık sanalda yaşamaktan gerçek yaşama yeniden adımını atar ( mı acaba?).