Yazını bilmeyen kışını yaşayamayanların türküsünü söylerdi gelinlik kızlar köyü baştan başa sarardı her son bahar kışı ayların da.
Gurbete gidenlerin türküsü
Gurbeti gezer baba baş tacıdır
Oturup mektup yazan kardeş bacıdır
Ne öksüz dür
Nede yetim dir
Yoksulluk öksüz kalan çocuk gibi çocukların babasızlığını sarmalardı
Boynu bükük bir bekleyiş olsa da
Gurbete gidenlerin çocuklarının akıllarında babaları için düşündük leri bir çok şey geçerdi
Annelerinin geçim belasına evin reisliğini yapacak kapasitede olup olmadıkları
Gurbete giden babalarının aç mı kaldı işsiz mi kaldı nerde yattı nerde barındı kederli acılı bekleyiş
Geç gelen mektuplar uzun kış aylarında ya ulaşır yada ulaşmazdı
İstanbul'u mesken tutan baba kış boyu hayatın en zor kollarına takılarak, bulursa ya inşaat işlerinde yada ara işlerde çalışıp para kazanarak çocuklarını sevindirmeyi yeğlerdı.
Hüzünlü gidişin, sevince dönüşü çok zor olsa da; baba var olan sabır ile zorluklara tahammül ederek döner gelir, yaz bahar aylarında hayatın akışına katılırdı.
O davet devam etti edecekti yıllarca gurbet ayrılık Özlemin yaşandığı o diyarlarda son çare göç ve göçmenlik yerleşik düzene geçti
Sonuç itibari ile gelinen nokta da;
Ülkenin Sosyol ekonomik yapısındaki tıkanıklık üretimde tüketimde parada olan dağılım dengesizliğinin getirdiği spesifik ayırım sonucu metropollerin aldığı göçlerle sonuçlandı büyük şehirlerin kimlik haritaları.
Hani derler ya şimdi gitmek mi zor, dönmek mi zor.
Büyük şehirlerde olunca geçim sıkıntıları çaresizce devam ediyor edecektir.
Son sözü kim söyler