Küllerinden doğmaz artık o canlar, Adlarını silmeye yetmez zamanlar. Yakanın karası sürülür alnına, Unutulmaz Mamak’ta yakılan canlar, ateş alevlerle sakladı utancını!
Din diye, iman diye ateş yakanlar, İnsanlığın yüzünü kararttılar. Bir türkü sustu, bin çığlık kaldı, Pir Sultan’ın yurdunda utanç sakladılar!
Gözyaşıyla söndüremedik ateşi, Köz oldu yüreklerde her bir kardeşi. Anımsamak, direnmek, haykırmak gerek, Unutulmaz 2 Temmuz’un kara gecesi!
Yakarak öldürmek, arsızlığın en karasıdır, din, iman diyenlerin duyarsızlığıdır. Sönmeyen gözyaşlarımız, tenlerin yangınıdır, ateşin közleri yüreğimizde oturur hâlâ.
Unutulmaz Madımak, unutulmaz Pir Sultan’ın yurdunda yakılanlar. Bir türkü sustu, bin çığlık kaldı, adaletin utancı, insanlığın sınavı.
Din diye, iman diye ateş yakanlar, insanlığın yüzünü kararttılar. Ama biz, anımsamakla direniriz, unutmamakla çoğalır sesimiz.
Gözyaşıyla söndüremedik ateşi, ama sözle, hatırlamayla, mücadeleyle sönmeyen bir ışığa dönüştürdük. Her yıl, her nefes, her çağrıda “unutma, unutturma” diye haykırırız.
Bu manifesto, bir ağıt değil yalnızca, bir direnişin, bir hatırlamanın, bir adalet çağrısının şiiridir. Ateşle susturulan türküler, hatırlamayla yeniden söylenir; 2 Temmuz, unutmayanların direnişidir.
2 Temmuz’un Ateşi
Yakarak öldürmek arsızlığın en karasıdır, din iman diyenlerin duyarsızlığıdır, gözyaşlarımız söndüremedi ten yangınlarını, köz oldu ateş yüreğimizde oturdu hâlâ, unutulmaz Madımak, unutulmaz Pir Sultan’ın yurdunda yakılanlar, bir türkü sustu bin çığlık kaldı, adaletin utancı insanlığın sınavı, din diye iman diye ateş yakanlar insanlığın yüzünü kararttılar, ama biz anımsamakla direniriz, unutmayarak çoğalır sesimiz, gözyaşıyla söndüremedik ateşi ama sözle hatırlamayla mücadeleyle sönmeyen bir ışığa dönüştürdük, her yıl her nefes her çağrıda “unutma unutturma” diye haykırırız, bu manifesto bir ağıt değil yalnızca bir direnişin bir hatırlamanın bir adalet çağrısının şiiridir, ateşle susturulan türküler hatırlamayla yeniden söylenir, 2 Temmuz unutmayanların direnişidir.
Bu akış, bir nefesle okunacak şekilde tasarlandı; duraksız, kesintisiz, bir kolektif haykırış gibi.2 Temmuz, ateşle susturulan türkünün hatırlamayla yeniden söylenişidir; unutmayanların direnişidir…