Mış, Mış… Muş, Muş… « Mavi Didim Gazetesi

21 Haziran 2021 - 23:21

Mış, Mış… Muş, Muş…

Mış, Mış… Muş, Muş…
Son Güncelleme :

17 Şubat 2021 - 7:58

228 views

Mış, Mış… Muş, Muş…

Av­ru­pa ül­ke­le­ri ara­sın­da Tür­ki­ye (çünkü Trak­ya’daki top­rak­la­rı­mız­la ve Ata­mız’ın çağ­daş uy­gar­lık yo­lun­da iz­le­yen­le­ri­miz­le, bir parça Av­ru­pa­lı­yız ne de olsa); kitap okuma sı­ra­la­ma­sın­da en az okur sa­yı­sıy­la en son­day­mış. Bu en az okur­lu­ğun ge­rek­çe­si (el­bet­te ki bizim okuma tem­bel­le­ri­mi­ze göre) kitap satış be­del­le­ri­nin ol­duk­ça yük­sek, ula­şıl­maz eder­li olu­şu­na bağ­lan­mak­tay­mış. Kuş­ku­suz bu tem­bel, uyu­şuk be­yin­le­rin uy­dur­du­ğu bir ne­den-so­nuç iliş­ki­si­dir.
Çünkü…
Tü­ke­tim top­lu­mu­nun pa­za­rın­da; her türlü mala para bu­lan­lar (para bu­la­ma­yın­ca kredi kartı ba­zın­da ban­ka­la­ra borç­la­na­na­lar) ne­den­se ki­tap­la­ra para bu­la­mı­yor­muş.
Miş, miş… Muş, muş…
Ama…
Ki­tap­lar için bu­lun­ma­ya­na pa­ra­lar bir yana, bir de ki­tap­la­rın ba­sıl­ma­sı­na karşı çı­kan­lar var “şu kadar kitap için, şu kadar ağaç ke­si­li­yor” di­ye­rek…
Ve onlar bir de her­ke­se akıl ve­ri­yor­lar­mış:
– Ne gerek var kitap yaz­ma­ya; yazın sa­na­la !…
Oysa ger­çek okur; ki­ta­ba do­ku­nur. Haz duyar ki­ta­ba do­kun­mak­tan… Ki­tap­la­rın say­fa­la­rın­da kay­bol­mak­tan mutlu olur.
İşte bu ne­den­le ben; sü­rek­li kitap alı­rım, sü­rek­li kitap oku­rum. Ama sanal or­tam­dan oku­mak­la, ger­çek ki­tap­tan oku­mak ol­duk­ça baş­ka­dır bana göre… Üs­te­lik sa­na­la yaz­mak, suya yaz­mak gi­bi­dir. Gün gelir; Ame­ri­kan uy­ruk­lu ve de pa­nop­tik huylu Deep Blue’nun te­pe­si atar, tüm ya­zı­lan­lar si­li­nir. Oku­du­ğu­nuz bir ya­zı­yı, daha sonra ara­yıp da bu­la­ma­ya­bi­lir­si­niz. Ama ak ka­ğıt­la­ra düş­müş ya­zı­lar, ki­tap­laş­tık­ça yıl­lar­ca yaşar.
Do­la­yı­sıy­la kağıt üre­ti­mi için “ağaç kat­li­amı­nı dur­du­run” di­yen­ler; siz­le­re ka­tıl­mı­yo­rum. Neden ya­pı­laş­ma için, ka­ra­yol­la­rı­nın açıl­ma­sı için ağaç­la­rı ke­sen­le­re, or­man­la­rı yok eden­le­re hiç çık­mı­yor se­si­niz ?… Neden ?…
Ki­tap­lar için ağaç­la­rı kes­mek, kat­li­am­dır de­me­ni­zi; yoksa onlar mıdır siz­le­re öğ­re­ten­ler?…

Zey­tin ağaç­la­rı ke­si­li­yor; yer­le­rin­de ko­nut­lar yük­se­li­yor; Mar­ma­ra’da, Ege’de, Ak­de­niz’de…
Ama bir karşı çıkış, bir olum­suz tepki ne­den­se hiç yok siz­ler­de…
Henüz bir kaç gün önce köy­lü­ler hay­kı­rı­yor­du; fıs­tık çam­la­rı­mı­zı kes­ti­ler diye, ama gö­re­me­dik siz gi­bi­le­ri hiç bir gün ağaç­la­rı­nı sa­vu­nan köy­lü­le­rin ya­nın­da…
Sizin duy­gu­la­rı­nız yal­nız­ca ki­tap­lar söz­ko­nu­su olun­ca mı in­ci­ni­yor ?…
Göz­le­ri­niz ya­pı­laş­ma uğ­ru­na, ya­ba­nın (özel­lik­le de en­ta­ri­li var­sıl Arap­lar’ın) köşk­le­ri, vil­la­la­rı için yok edil­dik­çe or­man­lar, kat­le­dil­dik­çe ağaç­lar; hep ölüm ses­siz­li­ği için­de­si­niz.
Sizin asıl der­di­niz; ki­tap­lar ya­zıl­ma­sın, ki­tap­lar ba­sıl­ma­sın, ki­tap­lar okun­ma­sın ve halk ay­dın­lan­ma­sın !…
Yoksa umu­ru­nuz­da değil ağaç­la­rın ke­sil­me­si, or­man­la­rın ta­la­nı; yal­nız­ca di­li­ni­zin ya­la­nı ağaç kat­li­amı… Miş’li, muş’lu nice ya­lan­la­rı­nız gibi…