KONTROLLÜ DÜZENSİZLİK… « Mavi Didim Gazetesi

25 Haziran 2021 - 00:56

KONTROLLÜ DÜZENSİZLİK…

KONTROLLÜ DÜZENSİZLİK…
Son Güncelleme :

12 Ocak 2021 - 15:47

313 views

KONTROLLÜ DÜZENSİZLİK… 

Toplumsal yapılarda sistemler, kuralsızlıkları görülmez kılan, farklılıkları yumuşatarak kılıfına uyduran toplumsallaştırılmış çerçevelerdir. Sistemler, eşitsizliklerin birlikteliğine zemin hazırlarlar. Sistemlerin zorla yaptırımları kitlelere “meşru” olarak algılatılır. Sistem, ondan yararlanan azınlığın lehine işlerse; bundan büyük çoğunluk zarar görür. Ne yazık ki, zarar görenlerin büyük çoğunluğu bunun farkına varamaz. ”Veremi gösterip, sıtmaya razı etmek!” Bu yöntem, demokratik olmayan yol ve yöntemlerle toplumu denetim altında tutmaktır. 

Varlıkların işletimi, kaynakların kullanımı ve paylaşımın belirlenmesi; hak, hukuk ve adalet çerçevesinde ve fırsat eşitliği temelinde yapılır ise o zaman demokratik bir toplumdan söz edilebilir. Toplum olanakları nedeniyle tüm vatandaşlarına lüks bir hayat yaşatacak kadar zengin olmayabilir; gelir bölüşümünün adil olması toplumu huzurlu kılar. Mevcutların adil paylaşımı, toplumun birlik ve beraberliği açısından çok önemlidir. Yeterli kaynakları olmasına karşın, bölüşümde fırsat eşitli göz ardı ediliyor ve birileri kayrılıyor ise, o toplumda ne huzurdan ne de adaletten söz edilemez. Böyle bir toplumun mutlu olduğu da iddia edilemez. Toplumun çimentosu  “güvendir”. Aksi takdirde, çatı her an çökebilir. 

Kontrollü düzensizlik kuramı, sosyolojide “Sosyal Düzensizlik Teorisi” olarak vurgulanıyor. Bu konu ile ilgili çalışmalarda kuralsızlık ve suç çağrıştırışından hareketle fakir semt yoksulları ele alınıyor. Oysa yoksulluğun(bağımlı yoksullar olarak) yönetildiği ülkelerde kontrollü düzensizlik, iktidar çevrelerinde kurgulanıyor. Örneğin; kent kırsalının ortaya çıkmasının en belirgin nedeni, demokratik ilkelerden ve sosyal politikalardan uzaklaşılmasıdır. Demokratik ülkelerde kırsaldan kente göç; “saldım çayıra, Mevla’m kayıra” mantığıyla yapılmaz. Önce alt yapı ve kültürel ortam hazırlanır. Kentleşememiş köylülerle, köylülükten kurtulamamış kentliler büyük yığınları oluşturur. Toplumun bedenini oluşturan orta kesimin azı yukarı tırmanırken, azımsanmayacak kesimi aşağıya yuvarlanır(!) Bütün bunların temelinde bir tercih önceliği vardır. Bu tercihlerde, demokratik, laik ve hukukun üstünlüğü ilkelerine uyulmadığı zaman; çok ağır bir sınıfsal tercih söz konusu olabilir. Hele birde, bu tercih, ait olduğu sınıfın(sermaye) küçük bir seçilmiş kesimine uygulanır ise, o zaman birlik ve bütünlük dinamitlenmiş olur. Böyle bir yapı, her koşulda kaosu kaçınılmaz kılar(!) 

Kurama ilişkin temellendirmeler, göç olgusuna oturtuluyor. Göçler suçun beşiği olarak gösteriliyor. 

Suriye’den ülkemize 3,5 milyon insanın göç etmesinin nedeni o çaresiz insanlar değil, kendi çıkarları için vekâlet savaşlarını çıkaran emperyalistlerdir. 

Suç ve suçluları göç etmek zorunda kalan insanlar içinde aramak sadece bir sınıfsal aldatmacadır. Aynı şeyi iç göç içinde söyleyebiliriz. Bir takım çıkarcı aracıların dayattıkları politikalar sonucunda bir kısım vatandaşlar büyük kentlere göçmek zorunda kalırlar. Çünkü bu insanların bulundukları yerlerde karınlarını doyurmaları olanaksızlaştırılmıştır(!) Özellikle, farklı amaçlar için ve planlı bir mülksüzleştirme politikası uygulanır ise…Kırsalın insansızlardan arındırılması gerçeğine bu açıdan bakmak gerek. 

Halkını düşünen bir iktidar, sosyal maliyeti ne olursa olsun çiftçisinin üretimden kopmaması için gerekli önlemleri almalıdır. Ayrıca göç olgusu bazı suçlar için bir neden değil; gizlenmek istenen sınıfsal suçların sonucudur! 

Yönetenler ülkelerinin hizmetinde değil, kendilerini yönetenlerin hizmetine girince, ülke yararından söz etmek güçleşir. Teorik olarak yasaların, ülkenin tüm vatandaşlarının çıkarlarını savunduğu varsayılır. Ancak, bu varsayım yaşamla test edildiğinde gerçeği yansıtmadığı görülür. Yasaların koruyan ve güvenceye alan yanları olduğu gibi, özgürlükleri sınırlandırdığı da bir gerçektir. Aslında her yasa bir toplumsal sözleşmedir ve bunu belirleyen de sınıfların örgütlülük düzeyidir. 

Sonuç olarak şunu söyleyebiliriz; Kontrollü Düzensizlik Kuramı, egemenlerin tasarlayarak uyguladıkları en yaygın yanıltıcı politikalardan biridir! Varlık koruma ve bu varlıkları güvenceye alan düzeni sürdürme istemi temel amaçtır! Araç olarak kullanılanlar her defasında bindikleri dalı keserler(!)