Av Faruk Haksal

Tüm Yazıları


Şerefe… şerefle… şerefiyle!

  • 16 Mart 2018 Cuma


Bir adam, adı Ünal Sevinç.
Türkiye’de ilk silahlı banka soygununu yapıyor ve sonra elde ettiği bütün parayı gecekondusu istimlâk edilen yoksullara dağıtıyor.
Bir adam,
Ankara'da salaş bir meyhane açıyor ve devrin tüm ünlü yazar/çizeri orayı mekan eğliyor. Meyhanede her zaman para geçmiyor; kimi yolsuz gazeteci, öğrenci para vermeden karnını doyuruyor, zihnini tütsülüyor.
Adam [mandra filan değil] gerçek bir halk filozofu...
Polis evini bastığında tam 60.000 kitap buluyor; şaşıp kalıyor; hiç bir şey anlamıyor.
Sonra onu Bakırköy Akıl Hastanesi'ne atıyorlar.
Çıktığında beraberinde götürdüğü iki akıl hastansı ile birlikte kuruyor yukarıda sözünü ettiğimiz meyhaneyi...
Adamın aklı, gönlünden taşıyor; bir başka gönüle tırmanıyor.
Sonra -ve bittabi- iflas ediyor.
Ne yapsın?..
Gazeteciliğe başlıyor.
Zaten gazetecilerin çoğu ya cepten iflastadır… Ya ruhtan ve kişilikten ya da kimlikten...
Ama adam, arı misali çalışkan, zekâ küpü, akıl şaşırtan cinsten: Olağanüstü başarılı oluyor gazetecilikte...
Bu arada nasıl vakit buluyorsa, suçlu çocuklara yardım için bir de vakıf kuruyor.
Çalışıyor Allah, çalışıyor.
Peki sonra neler oluyor?..
Sonra Ergenekon'dan içeriye alınıyor. [Çok normal!]
Suçu: Hükümet'e darbe yapmak!
Şu anda yargı önüne çıkıp zindanı boylayan ya da firar edip gurbette göbeklerini kaşıyan “görevli-yargı mensupları”nın kararı ile 19 yıla mahkûm oluyor.
Hastalanıyor.
Daha daha hastalanıyor...
Ve sonunda yaşadığı kahırların orta yerinde bitmek tükenmek bilmez neşesi ile son nefesini veriyor...
İşte bu adam...
Ve onun gibi adam gibi adamlar, bizlere hayata tutunma azmi veriyor; yaşama sevinci aşılıyor...
O’nun soyadı da “Sevinç”ti.
Aklı, erdemi, kişiliği dinçti…
O işte böyle gitti aramızdan.
Bizlere dersler çıkartarak yaşadı.
Kahkahalar ata ata gitti;
- Şerefe... Şerefle, şerefiyle!

@farukhaksal42
www.haksal.av.tr
farukhaksal@gmail.com