Ünsal Yalçınkaya

Tüm Yazıları


Mahvettin

  • 11 Mayıs 2018 Cuma


Yıl 1954 dünyaya gelmişiz, bizim kuşak olarak,
Ha üç gün önce,ha üç gün sonra,
Ne fark eder.
Yıl 2018,
Yaş 64.
Ömrümün 1’ ü seninle geçti,
4
Belki daha iyi olur dedik,
Ne gezer,
Gelen gideni aratır diyenleri haklı çıkartın,
Hem de katlayarak.
Neler yaşattın bize,
Neler öğrettin,
Yazmakla,çizmekle bitmez.
Çocukluğumuzun buğdayın ambarı olan Konya ovasını tamtakır bıraktın,
Amik, Çukurova, Söke , Harran ovaları Bozkıra döndü,
Hayvancılığımızı mahvettirdin,
Amerikan süt tozunu “EHVENİ ŞER” dedirttin,
Önce Şeker pancarı üretimini kota koyarak yoksullaştırdın,sonra da Zarar ediyor diye Şeker fabrikalarını kılıfını uydurup sattın,
Uluslar arası Gıda Teröristlerinin Nişasta bazlı Şekerini sağlığımızı hiçe sayarak yedirtmeye çalışıyorsun,
Vatandaş olarak çarşıdan Şekerli gıda maddesi almaya korkar olduk,
70’li yılların son çeyreğinde ABD ambargosuna boyun eğmeyen ECEVİT hükümetlerini zora sokan KUYRUKLARI yaşatır oldun,
Milletimizi ET kuyruklarına mahkum ettin,
Ömrümüzü Yoksulluk,
Sıkıntı,
Özgürlük savaşçısı olarak yaşamakla geçirdiğimiz güzel ülkemizde,
Yaşamımızın son demlerinde bari insanca yaşama hakkımız olsun,
Beğenmediğimiz “gavur” deyip geçtiklerimizin bizim yaş guruplarındakilere baktığımda kendimden nefret ediyorum,
Biz bu kadar salak mıyız,
Biz bu kadar aptal mıyız ki!
Bizi hizmet etsinler,yönetsinler diye seçtiklerimiz bizi ne hallere getirdiler,
Yetmedi mi çektiklerimiz.
Yaşamımızı MAHVETTİN,
Ülkemin geleceğini MAHVETTİN,
Çocuklarımızı da geçtik,TORUNLARIMIZIN geleceğini de MAHVETTİN.
Yeter artık dememiz gerekmiyor mu?
Bence ,sence,hepimizce YETER ARTIK.
Suç sende değil kardeşim,
Suçlu aramayalım arkadaş,
Suçlu kim bilir misiniz?
Suçlu BİZİZ,BİZ…