Erol Yıldız

Tüm Yazıları


Halk bıktı kavgalardan

  • 18 Nisan 2019 Perşembe


İnsan­la­rın ser­best­çe dü­şün­dü­ğü bir dünya is­ti­yo­rum ben. Kısa ha­ya­tın tüm ni­met­ler­den ya­rar­la­nan bir yaşam is­ti­yo­rum ben. Her­ke­sin adil düzen için­de ya­şa­ya­ca­ğı ve insan hak­la­rı­na say­gı­lı bir ül­ke­de ya­şa­mak is­ti­yo­rum artık. Çok mu şey is­ti­yo­rum yoksa. Hayır çok değil el­bet­te. Ben in­san­ca, ada­le­tin eşit te­cel­li et­ti­ği, hak­la­rı­mın sa­vu­nul­du­ğu bir ülke is­ti­yo­rum. Ben bu ül­ke­de rahat nefes ala­cak, kork­ma­dan, kalan ya­şan­tı­mı zevk­le ya­şa­ya­ca­ğım bir hayat is­ti­yo­rum. Ben ül­kem­de, ama her ye­rin­de artık kav­ga­sız gü­rül­tü­süz ya­şa­mak is­ti­yo­rum.
Her hafta ol­du­ğu gibi so­ka­ğa çık­tım ve doğru pa­za­rın ye­ri­ni tut­tum. Eşi­min ve an­ne­min liste ver­di­ği ka­ğı­dı­mı ce­bi­me ko­ya­rak Pazar ye­ri­nin yo­lu­nu tut­tum.Ba­ka­lım se­çim­den sonra ne olur diye. Pa­zar­cı­nın tez­ga­hı­nın üze­rin­de biber eti­ke­ti­ni gör­düm. Yine on beş li­ra­nın üze­rin­de. Ak­lı­ma hemen seçim san­dı­ğı geldi. Halen benim in­sa­nı­mın vic­dan öz­gür­lü­ğü elin­den alın­mış ve seçim so­nu­cu­nu bek­li­yor. Başka bir tez­gah­ta henüz bit­me­miş olan kış­lık seb­ze­ler var. Fi­ya­tı el ya­kı­yor. Soğan pa­ta­tes de­me­ye hiç gerek yok. Sanki onun­la yeni ta­nı­şı­yo­ruz. Ya­ban­cı­lar he­pi­mi­ze. Fakat aklım yine İstan­bul’da.Bu ülke tek bir top­rak, tek bir marş, tek bir bay­rak al­tı­na gir­di­ği yüz yıla yak­la­şı­yor. Ko­ca­man bir asır. Bu ül­ke­yi biz­le­re ema­net eden Ata­türk, ül­ke­yi kur­du­ğun­da in­san­la­rın ana­ya­sa önün­de eşit ol­duk­la­rı­nı ta o za­man­lar­da an­lat­mış ve uy­gu­lat­ma­ya baş­la­mış. Her­ke­sin eşit­li­ği­ni çağ­daş yeni ül­ke­de in­san­la­rı ayır­ma­dan, di­ni­ni, di­li­ni, ren­gi­ni kabul ede­rek bu ül­ke­de kendi öz­gür­lük­le­riy­le ya­şa­ya­cak­la­rı­nı an­lat­mış­tır. Biz hala ka­za­nıl­mış bir se­çi­min ina­dın­da­yız. Neyin inadı bu an­lat­ma­nız ge­re­kir. İnsan­la­rı kü­çüm­se­ye­rek bir yere va­rıl­maz. Bir taraf ile diğer taraf ara­sın­da hiç fark yok as­lın­da. İki taraf ta bu ül­ke­nin say­gın va­tan­da­şı­dır. Say­gın va­tan­da­şın, fikri hür, vic­da­nı hür bir şe­kil­de adil bi­çim­de bu ül­ke­de seçme ve se­çil­me gö­rev­le­ri­ne sahip, eşit şe­kil­de ya­şa­yan bir tarz ve­ril­miş­tir. Biz hala san­dık kav­ga­sın­da­yız.
Va­tan­daş hiç ayrım yap­ma­dan ne diyor bi­li­yor mu­su­nuz? Artık kav­ga­dan usan­dık. Biz çar­şı­da, pa­zar­da tek so­ru­nu­muz var o da he­pi­mi­zin or­ta­ğı­dır. Bu ortak in­san­ca ya­şa­mak ve eko­no­mik ra­hat­lık­ta ya­şa­mak­tır. Kim yö­ne­tir­se yö­net­sin be­le­di­ye­yi. Fakat huzur için­de, her­ke­se eşit hiz­met su­nu­lan, her­ke­se değer veren bir yö­ne­tim­den yana. Başka ne so­ru­nu ola­bi­lir ki.