21 Eylül 2017

RSS Facebook Twitter Linkedin Digg Delicious

İlter Gözkaya-Holzhey

İlter Gözkaya-Holzhey

İlter Gözkaya-Holzhey Hakkında

Web sitesi adresi:

Cuma, 15 Eylül 2017 12:56

B ö l ü n m ü ş H a y a t

B ö l ü n m ü ş   H a y a t

Şair, kocaman bir elma ağacını bir küçücük elma çekirdeğine sokabilme ustalığını gösteren insandır.

Orhon Murat Arıburnu

Dr. Ertekin Özcan’ın biyografisini yazdığı metinleri, şiirlerle ahenk ilâve ettiği kitabın adı böyle.

Göçmenlerin düşünce ve duyguları Türkiye’de, vücutları Almanya’da anlamına kullanılmış.

Almanya Sosyal Demokrat Parti Kültürform’da yönetici olan Ekkehard Barthel da, açılışta kitaba konan bu ismin yerine iki Dünya Arasındaki Hayat deseydi, diyerek konuşmasına başladı.

Ben kitaba Birleştiren Hayat, derdim.

Yazar onbir yaşında Erzincan’dan ailesinden ayrılıp abisiyle İstanbul’a göçmüş. Köyde yaşamını ve diğer çocukların güçlüklerini hiç unutmamış. Ömrü boyunca her yaptığı işte onları da düşünmüş. Okulu olmayan köylerden öğrenciler çamurlu, karlı yollarda öğrenmeye isteyerek geliyorlardı. Bir köy okulunda o yıllarda beş sınıf iki birleştirilmiş sınıfta ders yapıyordu.

Şair Erzincan-Çaykent-Çayırlı Köyünde doğdu. İnönü’nün kadınlara sizi altınsız, ama babasız, oğulsuz ve kocasız bırakmadım, dediği yıllardı. İkinci Paylaşım Savaşı’nın fakirlik izleri Anadolu’nun bütün köylerinde hakimdi.

Yalnız kendi biyografisini  anlatmamış şair. Metin ve şiirleri okurken Almanya’ya geldiği 1973 yılına kadar Türkiye’nin sonra her iki ülkenin sosyal, kültürel, siyasal tarihini de yazmış. Bu nedenle zamana bir bütün olarak bakıyor. Okur çok yönlü bilgi alıyor.

Hukuk tahsilini Türkiye’de yaparak, avukatlık yaptıktan sonra Berlin’de Hür Üniversitesi’nde siyasalbilimi okuyor. Bu nedenle ve geçmişinden getirdiği deneyimlerle çok iyi toplum gözlemcisi oluyor. Geldiği yeri, çektiği zorlukları unutmadan hep ileri yürüyor. Fakat kendisiyle yürüyemeyenleri ihmâl etmiyor.

Türkiye’den üniversiteye okumaya gelenlerle dernek kurmaya veya kuranlarla birlikte çalışıyor. Berlin’de ve daha sonra Almanya’da kurulan sosyal demokrat sol yönlü dernek ve kuruluşlarda hep onun emeği ve katkısı var.

Yazar Türk işçilerin en zor, Almanların istemediği pis ve sağlığı bozan işlerde çalışması, ikinci sınıf muamele görmesini şiirlerine yansıtmıştır.

Ders verdiği Yüksek Halk Okulu ve diğer kuruluşlarda gençlere verdiği derslerde gözlemlerini ürüne çevirmeyi fevkalâde başarmış.

Almanca yazılan kitap, dergi ve makalelere çok önem veriyorum. İlk nesilden Almanca yazan şimdiye kadar olmamıştı. Türkçe yazınca biz yazıyor, söylüyoruz. Halbuki çözüme ancak birlikte ulaşılır. Bu nedenle de Almanlara ulaştırılması bakımından bu kitabı çok önemsiyorum. Şimdiden Noel’de Alman arkadaşıma ne hediye etsem, diye düşünmeyin, bu kitaptan daha isabetli bir hediye olamaz.

Dr. Ertekin Özcan’ın organize dernek çalışmalarının, politikaya yönlendirmesinin meyvası olan Berlin Eyalet Sağlık Senatörü Dilek Kolat (SPD), kitap tanıtım etkinliğinde yazara abi, diye hitap etti. Kısa konuşmasında bu kadar işi nasıl yürüttüğüne şahit olduğunu dile getirdi. Bu biyografi yazılmalıydı, gelecek nesillere örnek olacak, başucu ve başvuru kitabı olarak kullanılacaktır.

Çalışmalarında ikinci nesli politikaya hazırlarken, yazdığı raporlar ve makalelerle sorumlu karar mekânızmalarına göç politikasında öneriler sunuyor. Değişen kanun ve yasaları böylece etkilemiş oluyor.

Kitabın kapak resmini yapan Süreç Özcan, kitap tanıtım töreninde müziği, gitarı ile renk kattı. Fotoğraflar tarihi çizerek daha iyi anlatıyor. Karikatürleriyle Hayati Boyacıoğlu anlatıya can vermiş.

Şiirlerinde işlemediği konu kalmamış, toplumda kadın ve erkeğe eşit muamele, ayrımcılık, anavatana hasret, aşk ve sevgi, işçi sınıfının ve göçmenlerin çektiği zorlukları hem bedensel hem de duygusal olarak ifade ediyor.

Türkiye’deki yaşadıklarını Almanya’da birleştirici olmayı gösteriyor. Yazdığı Türkçe şiir kitaplarıyla Türkiye’de de hor görülen Türk işçilerinin uğradıkları haksızlıkları göstermiş. Birinci nesil çok şey başarmıştır, haksızlığa karşı şiirlerinde o neslin sözcüsü olmuş.

Elbette çocukları dernek çalışmalarında, okul aile birliklerinde ihmâl etmemiş. Duyarak, görerek ve iki kızını  tüm okul hayatı boyunca takip ediyor. İki ve çok dilliliğin zenginliğine daima vurgu yapıyor. Türk velilere sınıf aile başkanlığı görevi almaları için cesaret veriyor, teşvik ediyor.

Işıl Gündüz ile 1979 yılında evlendikten sonra sosyal mücadelesinde yalnız değildir. Seminer ve etkinliklerde ön görülen öneri ve eleştirileri derlediği raporlarla görevlilere, sorumlulara çözümde yol gösteriyor. Berlin Hür Üniversitesi’nde 1987 yılında “Federal Almanya’daki Türk Göçmen Örgütleri” adı altında tezini sunduktan sonra bilimsel çalışmalarında daha yoğunlaştı.

Bir kere ülke sınırını aşanlar, Dünya’da insanların birbirine çok benzediğine şahit olur ve bu olguyu sanatında işler. Sanatçılar politikacılardan daha önce küreselleşmenin önemini kavramışlardır. İnsanın gözyaşı ve kanı tüm gezegenimizde aynı renktedir.

Yazılarının dergi, gazete ve kitaplarda Almanca dilinde işlemesine kızları Gönenç ve Süreç, Dr. Ingrid Mönch desteklemiş. Türkçe ön düzeltmeleri şair dostu Mehmet Özata yapıyor.

Metinleri başka bir dile çevirirken, anlaşılan yazılır. Fakat şiiri çevirme ayrı bir hüner ister. Anadildeki kavramı kaybetmeden ikinci bir dile çevirme dil yeteneği ister. Bu, bu kitapta başarılmıştır. Dil açıkça dolaysız akıcı bir şekilde işlenmiştir. Okurken ritimleri mandolin teline dokunur gibi hissettim. Bu nedenle Süreç’den başka şiirleri besteleyenlerin olacağını bekliyorum.

Şu sözleriyle yetişkinlerin çocuklardan öğreneceği çok şeyler olduğunu gösteriyor:

“Tüm haksızlık, baskı ve yoksulluklara karşın, yeryüzünün içinde sevgi, umut, hoşgörü ve barışın yeşerdiği bahçeye dönüşebileceğini dünyamızdaki çocuklardan öğrendim.”

Çok kültürlüğün bir zenginlik olduğunu, devletlerin kültürleri rakip gibi görüp, asimile etmesinin yanlış olduğunu birçok şiirinde dile getiriyor. Bilhassa Türkçe’yi Almança’ya rakip gören Alman öğretmenlere aşağıdaki şiir çağrı niteliğinde. Çocuğun iç dünyasına giremeyen öğretmenler iyi öğretemez.

Üç Resim

Bir gün anaokulunda üç resim yaptım,

biri anneme, biri babama, biri de bana.

Annem sordu, neden üç resim, babam da.

Her üç resimde de açıyordu gökkuşağı,

birinde ay yıldızlı Türk,

diğerinde mavi beyaz Yunan,

öbüründe kırmızı siyah altın sarısı

Alman bayrağı.

Ben hem babamı, hem annemi

hem de burayı seviyorum.

Üçüne de bağlıyım,

babam Türkiyeli, annem Yunanistanlı,

ben de buralıyım.                             (1985)

Bu kitabı okuyan, böyle dopdolu bir yaşam öyküsü bir kitaba sığmaz, arkasından daha başka kitap ta gelmelidir, diye düşünür.

Biz de www.ha-ber.com olarak yazabilmesi için köşedaşım

Dr. Ertekin Özcan’a Işıl, Gönenç, Süreç ile birlikte ömrünü sağlıklı uzatmasını diliyoruz.

Hoşça kalın, ama kitapsız kalmayın!

 

 

 

Cuma, 08 Eylül 2017 13:35

U N U T U L A N D E D E L E R

İlter Gözkaya-Holzhey Berlin, 21 Ağustos 2017

eMail: Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir

U N U T U L A N    D E D E L E R

Gelecek yıl Birinci Paylaşım Savaşı’nın sona erdiği yüzüncü yılı çeşitli etkinliklerle anılacak.

Savaşlar bitince insanlar iş ve aş derdine düşer, tarihte olaylar yazılmamışsa kalıcı olmaz. Yalnız tarihçiler değil, tarihle ilgilenen, ders çıkarılması gerektiğine inanan herkesi şaşırtan olaylar cereyan eder. Bu kadar yıkım, milyonlarca sivil ve askerin öldüğü savaştan yirmi sene sonra yine İkinci Cihan Savaşı’na nasıl sürüklendi, sorusu yüzyıl sonra bugün Avrupa’yı meşgul ediyor.

Böylece ticaret birliği gibi başlayan Avrupa Birliği birinci prensibi barış oluyor. Bugün birliğin geldiği nokta, İngiltere’nin ayrılma kararı kafaları oldukça karıştırıyor.

Türkiya, ülkeyi İkinci Paylaşım Savaşı’ndan koruyan İsmet İnönü’ye olan minnettarlığını dahi ortaya koyup, düşünme, tartışma ve geçmişte emeği geçen devlet büyüklerini anma fırsatını bulamıyor. Zira gündem süratle değişiyor, Türk halkının en az yarısı güncel şaşırtıcı haberleri kavramakta zorlanıyor.

Olağan üstü olaylar bazan tarihe, geriye bakmaya zorluyor insanları, tarihçiler araştırmaya geç kaldıklarını hatırlıyorlar.

Monique Soupart adında bir fransız kadın, Paris’te  1966 senesinde hastalanarak acil kana ihtiyacı oluyor. Hastanede elimizdeki fransızlardan alınan kanlar uymuyor, deniyor. Ölüm döşeğinde torununu kurtarmak zorunda kalan babaanne gizli kalan sırrını açıklıyor. Savaş esnasında büyükbabasının bir hintli askerle ilişkisi olmuştu.

Savaşta toplam birbuçuk milyon hint askeri Avrupa’da, Mezopotamya ve Afrika’da hayatını kaybediyor. Belçika ve Fransa’da 140.000 hintli asker Almanya’ya karşı savaşıyor. Sömürge ülkesi İngiltere onların olmadığı bir savaşta çarpışmaları için müslüman askerleri ileri sürüyor.

Harpten sonra savaştığı ülkelerde sağ kalanlar hakkında hiçbir istatiğe ulaşılamıyor. Evlilik dışı doğan çocuklara yaşadığı ülkenin dilinde adlar veriliyor. Olağan bir durum olmazsa kaynayıp çoğunluk toplumunda kayboluyor.

Savaşta esir edilen müslüman askerleri Almanya’da eğitilip, yaraları tedavi edildikten sonra bu sefer de Almanya tarafından savaşa yollanıyor. İşte o zaman Mehmet Akif Ersoy Berlin’e gönderiliyor. Müslüman askerlere iyi bakıldığını köşesinde yazması isteniyor.

Berlin hatıralarıyla ilgili tarihi yazıları okumaya merak uyandırır. O zamanla ilgili bir müze ve bir mezarlık Wünsdorf’da (Zossen-Brandenburg) var.

Osmanlı İmparatorluğu’nun izleri bu müzede görülebilir. Wünsdorf şehrinde ilk camii 1905 yılında müslüman askerleri savaşa hazırlarken inşa edilmiştir.

Gazeteci Vijay Singh, elli yıl sonra bayan Maniques’in hikâyesini yeniden yazılıp anlatılması gerektiğine inanıyor. ARTE, Alman-Fransız yapımı TV’de belgesel yayınlandı. Unutulan dedesinin ülkesi Hindistan’da askerlerin mektupları müzede derlenmiş. Böylece büyükbabasının izlerini araştırıyor ve sık sık oraya gidiyor.

Avrupa geçmişte atalarının darda kalan Avrupa’ya yardım eden tarihinde, biliminde rol oynayan sığınmacılara duvar örmeye çalışıyor. Doğu Avrupa’dan  Birliğe üye olan ülkeler açıktan tutumlarını sığınmacıların müslüman olmasına bağladıklarını söylüyor, birliğin dayanışmasını sallıyorlar.

Yaşlı kıta, İngiltere, Fransa, Belçika müslüman askerlerin savaşta kazanmalarını sağladığını, bayan Maniques’in büyükbabasını unutmuş görünüyor. Gündemde savaşların sömürgenin etkisiyle patlak verdiği derinliği konuşulmuyor.

Avrupa’da hafızaların uyanmasına göçmen müslümanlar yardım edecek. Asya ve Afrika’ya barışı ancak gücü elinde tutan Batı getirebilir. Bunu, yalnız adaletli davanarak yapabilir, duvar örmek geçici olarak engel olabilir, ama çözüm değildir.

Son yapılan bir istatiğe göre Türk ve Arap adı olan göçmenlerin Almanya’da iş ve ev bulmada çok zorluk çektiği belgeyle açıklandı. Almanya’da yaşayan göçmenler zaten deneyimlerle biliyordu, ama resmen yazıya, rapora dökülmüş oldu. Böylece çoğunluk toplum haberdar edildi. Çare olarak ta bir eyalet başbakanı adlarını değiştirsinler, Alman vatandaşlığına geçenlerin Alman adı alması mümkündür, dedi. Hatta daha ileri giderek radyoda duyduğuma göre meclis programına tavsiye olarak almış.

Bir çocuğun adı onun kimliğinden, benliğinden bir parçadır. Böyle bir teklif Alman Hıristiyan Demokrat Partisi’nin (CDU) uyumdan ne anladığını gösteriyor. Fransız, İngiliz, Polonya adlarının rahatlıkla kullanıldığı Almanya’da İslâm dinine ait olan göçmenlerin neden dışlandığını anlamak kolaylaşıyor.

Daha seçildiği gün Papa’nın Roma’da İspanyolca adını doğru söyleyen ve yazan Almanlar Türkçe ve Arapça adlara özen göstermeleri için daha yüz yıl geçecek gibi görülüyor.

Viyana önlerinde esir edilen Osmanlı subay ve askerler Avrupa tarihinde adları, dinleri değiştirilmeye zorlanmış çoğunluk toplumunda eritilerek kaybolmuştur.

İslâm devleti altın çağında bilimi muhafaza eden geliştiren Arap ve Müslüman bilimadamlarının adı Lâtince değiştirildi Avrupa Rönesans devriminin gelişmesi onlar sayesinde mümkün olduğu okullarda okutulmadı. Tarihte okutulsaydı islâmafobi belki bu kadar çabuk hortlatılamazdı.

Türk adları değiştirilirse katılım olup olmadığını anlamak mümkün olmaz. Okuyucularım, Alman televizyon yayınlarında Türk adı olursa izliyoruz, diyorlar. Mesut Özil olmasaydı Türkler de Almanlar gibi futbolda heyecan hissedemezdi.

Hoşça ve adınızla kalın, yoksa tarih noksan yazılır.

 

 

 

 

 

 

Cumartesi, 02 Eylül 2017 16:06

F I R S A T K A Ç I R I L I R S A

F I R S A T   K A Ç I R I L I R S A

Avrupa’da yaşayan Türkler, Türk asıllı Almanlar, tarihin öneminin farkındalar. Yaşadığı ülkede Türkiye Cumhuriyeti ve Osmanlı İmparatorluğu tarihi ders programına nasıl yansıdığına dikkat eden öğrenciler, bilhassa orta öğretimde zaman zaman kapıyı vurarak dersi terkediyorlar. Bu nedenle okullarda Türkçe dersi verilmediği göz önünde tutularak sivil kuruluşlar, dernekler çocuklara bilgi donanımını evde yerine getirmelidir.

Tarih yalnız çoğunluğun bakış açısından yazılırsa noksan kalır. Hangi ülkede olursa olsun azınlıkların nasıl yaşadıkları da araştırılmalıdır.

Platon Bağdat’da makalemde 28.11.2014 tarihinde yazdığım konuya tekrar dikkat çekmek istiyorum. Zira Türkiye’de ders müfredatında evrim başlığı çıkarılmasının plânlanması tartışmayı güncelleştirdi.

Ortaçağ Avrupası ilkelliğin bataklığında, taassubun dibini yaşarken, mezhep savaşları ve bulaşıcı hastalıklarıyla böğuşuyordu.

İslâm altınçağını 800 – 1300 yılları arasında yaşıyordu. Yani evrim düşüncesinin Darwin’den tam 1000 yıl önce filizleniyor. Aydınlanma kuşağı, Anadolu’dan başlıyarak Mezopotamya, İran, Hindistan, Kuzey Afrika ve İspanya’ya kadar yayılıyor. Bu, erken aydınlanma döneminde bilimin her dalını içine alıyor. Tıp başta olmak üzere fizik, geometri, matematik, cebir, astronomi ve felsefe geliştiriliyor. Antik Yunan kültürünün farkına varamamış Avrupa’ya Rönesans ve Reform devrine İslâm medeniyeti hazırlıyor.

Kaynağını, temelini, arşivleri alınarak Avrupa ülkelerinde üniversitelerinde ders kütabı olarak okutuluyor.

Kitap elle yazılıyor, ancak din adamları manastırlarda yazıyordu. Bir kitap bir çiftlik evi kadar pahalıydı. Fakat 1450 yılında Johannes Gutenberg’in matbaayı icad etmesiyle durum değişti, Rönesans ve Reform devri hızla gelişti.

Dr. Martin Luther’in İncil’i Almanca’ya çevirmesi ve dinde reformuyla lâik idareye, kralların hoşuna gitmese de adım atılmış oldu.

Bizans ve İspanya’da savaş ganimetlerin en kıymetlisi kütüphanelerdeki yazılı bilgilerdi. Arap adları çok uzun olduğundan ve belki de bilinçli olarak bilimadamlarına lâtince adlar verildi.

Avicenna İbn’i Sina’nın adıdır. Bugün Avrupa’da tıp okuyan her doktor ve eczacı İslâm biliminin Avrupa’ya temel ve kaynak olarak alındığını bilir. Göz doktorum bana o zamanki çizilen resimleri gösterdi.

Abbasi döneminde Basralı El Cahiz, hayvanlar aleminde bugün geçerli olan evrimsel koşulları ilk ortaya atan bilim adamıdır.

En iyi uyum sağlayan canlının, varlığın yaşama şansını Darwin doğaya, İslâm düşünürleri ise Tanrı’ya bağlıyor.

Darwin’den 850 yıl önce İbn’i Miskeveyh canlılarda ruhun bitkiden, hayvanlara oradan insanlık mertebesine yükselmesini anlatmıştı.

Alman Fransız yapımı ARTE TV iki dizi olarak eski bilgiler merak uyandırıyor başlığıyla, Rönesans dönemi belgesel olarak yayınladı. Almanca yayınları takip edilirse, düşünceler iletilebilir, arzu üzerine yayınlar tekrarlanabilir.

İslâm medeniyetinin olumlu etkilerini, tarih sırasıyla anlatan başka bir dizi belgesel de yayınlanmıştı. Ders gibi yayınlar yapan TV kanallarını takip edersek, boşuna Telekom aidatı ödememiş oluruz.

Moderatör Dunya Hayali’nin Alman ikinci devlet kanalı ZDF’de bir yayında Türkleri bütünüyle genelliyerek, hakarat eden bir ifadesi olduğunu basından öğrendim. Maço tipi bir genç küfrederek karşı koymaya çalışmış.

Her seçim kampanyasında ve Türkiye’de gelişmelere göre son zamanda düşmanlık, karalama ve genelleme içeren basın ve medya yayınlarına medeni ve demokratik hakları kullanarak karşı koyma, adaleti koruma ve direnme hakkını kullanabileceğimiz bir ülkede yaşıyoruz. Küfürle terbiye dışına çıkılınca haklı iken, haksız duruma düşülür.

Türkiye’ye paralel olaylarda sık sık sokağa çıkan Türkler, Alman basın ve medyada yapılan, düşmanlık içeren yayınlara yıllardır kayıtsız kalıyor.

İslâm ve Türk kültür ve medeniyetinin gerici olmayan, lâikliğin aydınlık yüzünü göstermek için sokağa çıkmaya geç bile kalınmıştır.

Evrimin, medeniyetin milliyeti, dini ve doğusu batısı yoktur. Bizim, sizin diye bilimi ayıranlar düşmanlık, ayrımcılık tohumları atanlardır. Doğusuyla, Batısıyla, Güneyi ve Kuzeyi ile birleşen sentez bir insanlık bilimi gelişmiştir.

Faydalanırken bilime katkıda bulunarak tarihe girmesine çalışmak, yanlışları uyararak hizmet etmek aydınların, gazeteci ve yazarların insanlık borcudur.

Osmanlı İmparatorluğunun İslâm’ın Bilim altınçağından sonra fırsat neden kaçırdığı tarihçilerin araştırması gereken bir konudur. Bilime Batı’dan önce sahip çıkarak geliştirebilirlerdi. Matbaanın yurda geç girmesinden başka nedenler de olmalı.

Okullarda öğrencileri dünyanın en çağdaş bilgilerinden mahrum bırakmak öğrencilerin demokrasi ve temel insan haklarını ellerinden almaktır. İnsan eliyle değişen evrimi anlamalarına imkân verilmeyecektir.

 

Hoşça kalın, ama asla bilimsiz kalmayan.

Cumartesi, 26 Ağustos 2017 12:24

O K U L T A T İ L İ

O K U L    T A T İ L İ

Çalışan dinlenmeyi, tatil yapmayı hak etmiştir. Yorulan beyin, zihin yazın sıcakta zor işlediği için derse ara verilir. Bu, hiç birşey yapmama anlamına gelmez. Tatilin nasıl geçirilmesi gerektiği öğrenilmesi gereken önemli bir konudur.

Yetenekli, başarılı öğrencilerin katılacağı yaz akademeleri  var. Anne baba çocukla her anını geçiremez. Bu yaz okullarında öğrenciler deneyler yaparak fen bilgilerini artırıyor, yaşdaşlarıyla birlikte güzel vakit geçirirler.

Berlin’de karnelerinde pekiyi iyi sayısına göre ödül veren bankalar var. Türkiye İş Bankası da karneni göster kitabını al kampanyasına devam ediyor. Astronotlar üşür mü, başlığında yazılan bu kitap, deniz kenarında bile okunacak kaliteli kâğında yazılmış, resimlerle renklendirilmiş bir başucu ve başvuru kitabı. Yetişkinler de ilgiyle çocuklarla birlikte okuyabilir. Örneğin karalar konusunda şu bilgiler gayet ilginç:

“Yeryüzünün yüzde 29’unu, yani 148.600.000 km karelik alanı karalar kaplar. Yedi kıtada toplanmıştır. Avrupa çöl  bulunmayan tek kıtadır. Üzerinde en çok ülke bulunan kıta Afrika’dır. Kayalar sonsuza kadar var olamazlar. Deniz dalgaları, akarsular, buzullar ve rüzgâr kayaları sürekli aşındırır ve öğütür, toza dönüştürür.”

Bu şekilde iklim değişikliğine dikkat çekilebilir. Kumun nasıl oluştuğu açıklanmış olur. Çöldeki kum yapıda kullanılmadığı için, denizlerden elde edilen kumun doğadaki dengeyi bozacağı  görülüyor. Doğayı koruma önemi yaz tatilinde daha etkin işlenebilir.

Yazar Çağlar Sunay, Elektrik Mühendisliği okumuş TUBİTAK Bilim ve Teknik dergisinde yazarlık yaptı. TRT kablo yayınından çıkarıldığından dolayı ben izlemedim. Bilim ve Yaşam ile Işıkla Yazılmış Öyküler adlı bilim programlarının metin yazarlığını yapıyormuş. İlköğretim okulu öğrencilerine fen ve teknoloji derslerine yönelik yardımcı ders kitapları yazdığı, ders kitaplarının yayına hazırlanmasında da çalışıyor. Sunay, yedi yıldan beri İş Bankası Kumbara ve Mini Kumbara dergilerinin genel yayın yönetmenliğini yapıyor. 1968’de Kayseri’de doğdu.

Avrupa’da yaşayan öğrenciler bu kitapla bilgilerini tazeleyip artırırken, Türkçe öğrenmelerine yardımcı olur. Henüz tedarik etmeyenlere öneririm, acele edin.

İzin alamayan veya işsiz olup seyahat edemiyen ailelerin Almanya şehirlerinde uygulanan yaz programlarından faydalanma imkânı var. Her durumda çocuk ve gençleri cep telefonu, internetten başka faaliyetlere yöneltmeleri çok önemlidir. Aksi takdirde bağımlılık yapar, tatil dönüşü ders dinlemesi zorlaşır. Ders yılına kötü başlayan bir öğrencinin notlarını düzeltmesi çok zor olur.

Bu yaz Almanların yüzde ellisi, yani yarısı tatillerini Almanya’da geçiriyor. Çocuklarımızın ve torunlarımızın babavatanını iyi tanıması derslerine de olumlu etki eder. Turistik otel ve moteller İspanya, İtalya ve Yunanistan kadar doluluk gösteriyor.

İşverenlerimiz turizm konusuna da el atmalıdır. Kuzey Deniz Amrum adasında her yıl sınıf gezisi yaptım. Çok olumlu hatıralarım var. Öğrencilerime yalnız tatilinizi Türkiye’ye giderek geçirmeyin. Tatilin en az birini yaşadığınız ülke ve Avrupa ülkelerinde geçirin, diğer bir başka tatilde Türkiye’ye gitmelerini söylüyordum. Gençlikte gezilir, yaşlanınca belli bir yerde konaklamak mümkündür.

CHP Birlikleri yakın çevreye, bazı dernekler de Avrupa’da Osmanlı İmparatorluğu izlerini süren geziler organize ediyor. Harika bir etkinlik, bir de bunları sosyal medyada paylaşarak diğerlerini teşvik ediyorlar.

Çok yaşayan değil, artık çok okuyan ve gezen insanlar biliyor. Kadınların hür bir şekilde yalnız gezebileceği Avrupa şehirleri ve deniz turistik mekânlarından faydalanmak birinci nesli de sevindirerek bir gelişmedir. Ne mutlu çocuklarımız çok dilli yetiştiler, İngilizce artık Dünya dili oldu. Bu nedenle torunlara sınırlar açık, bu fırsatı iyi değerlendirmeli.

Tüm olumsuz haberlere rağmen Türkiye’ye gitmeyi tercih edenlerin kıymeti bilinmeli. Çocuklu ailelere indirim uygulanmalı. Yaz tatili esnasında yukarı fırlayan uçak biletlerini anlamak mümkün değildir. Onlar nasıl olsa geliyorlar, diye yalnız ticari kazanç amacı güdülmemeli. Daha

Fazla ailenin gidebilmesi teşvik edilmeli. Hatta THY sosyal yardım ve işsizlik parası alanlara yardım eli uzatmalı. Çocuklara atalarının anayurdunu tanımalarına imkân verilecek programlar üretilmeli. Şu anda Avrupa’da gösterilen Türkiye imecini dengeleyip, seyahati teşvik etmeli. Turistik, cennet ülkenin yalnız tutuklananlar ülkesi olmadığını göstermelidir.

Makalemin başlığına yaz değil, Okul Tatili diye yazdım. Almanya’da yılda dört tatil var, seyahat edilebilecek. Bütün tatilleri iyi değerlendirmek gerekir. Aileler arası dayanışma, derneklerde kurulan gençlik çalışma kolları faydalı tatil geçirme konusunda anababaları yönlendirmelidir.

Uygulama öğretmenim, tatil hiç birşey yapmama anlamına gelmez. Resim yaparken yorulan kitap okumalı. Kitap okurken yorulan spor yapmalı, denize girmeli derdi.  Yani yorulunan konudan başka bir yöne yönlenmeli.

Çocuk ve torunların internette neyle ilgilendiklerini merak etme ve onlara göstermelerine zaman ayrılmaları için izin fırsat veriyor.

Her halde tatilini Almanya’da geçirenler kaliteli televizyon programları takip etmeli. Her eyaletin devlet destekli bir kanalı olduğuna göre oldukça zengin bir program sunuluyor.

İyi, dopdolu bir tatil geçirmenizi diliyorum.

Hoşça kalın, tatilden hoşça dönmenizi diliyorum.

 

Cuma, 18 Ağustos 2017 17:04

F I R T I N A Y I B İ Ç E N L E R

F I R T I N A Y I     B İ Ç E N L E R

Başlığı şu an masamda okuduğum kitaptan aldım. Altbaşlık Batı, Suriye’yi kaosa nasıl sürükledi, şeklinde devam ediyor.

Tarih bugün olanları anlamak, aynı hataları yapmayı önleme ve ders alma için okunmalıdır, bu nedenle önemi tartışılmaz.

Michael Lüders, Kim Rüzgârı Ekti kitabında Irak’ta ABD bir taşı kaldırınca Ortadoğu ve Kuzey Afrika’da taşları oynatarak felâketi getirdiğini yazmıştı.

Milyonlarca insanın ölümüne, hayatta kalmaya çalışan insanların yurdunu evini terketmesine, sığınmacı durumuna düşmesine sebep olan Suriye harbini anlama ancak geriye giderek mümkündür.

Osmanlı İmparatorluğu yıkılma devrinde 1916 yılında Amerika’nın Fransa ve İngiltere yanında güç taksiminde rol almasıyla felâket başlıyor. Ortadoğu ve Afrika’yı yalnız sömürgecilere bırakmak olmazdı.

Amerika’nın sürekli devam eden dostu veya düşmanı yoktur. Sadece çıkarı ve ilgi alanı vardır.

Henry Kissinger

Basın veya medyanın gösterdiği resim çok açık Assad ve destekleyicileri, bilhassa Rusya felâketin sebebi olarak görülüyor. Halbuki basına sızan gizli belge ve elektronik postaya göre Suriye Başkanı Assad’ın çoktandır Batı’nın gözünde diken olduğu, ortadan kaldırılması gerektiğini açıkladı. Plân Rusya’nın araya girmesiyle sekteye uğruyor.

Batı, yani ABD önder olmak üzere Avrupa arkasından giden savaşların yıktığı, kırdığı dökükleri yamamaya çalışıyor. Kırılan cam kırıklarını topluyor. Federal Almanya zamanın Başbakanı Gerhard Schröder (SPD) Kuzey Irak’ta hayır diyerek tarihe olumlu bir karar yazdırdı.

Batı ektiği rüzgârın fırtınasını, terör ve sığınmacı sorununu kapısında görünce şaşkına döndü. Kısa sürede geçici önlem alma zorunluğu uzun vadeli kararlar almayı, plânlamaya imkân sağlamıyor.

Durum, Batı’da derinliğine inme tarihi ve hataları doğru anlama yerine sağcı, milleyetçi partilerin yükselmesine sebep oluyor.

Kesintisiz yağmur, karanlık geçen Berlin’de okuma en uygun yapılacak faaliyet. Sıradan bir okuyucu, köşeyazarı düşünce üretirse, bu çoğalır bir sığ halinde sorumlulara ulaşır.

Çözüm bu kitapta da bilinen, fakat uygulanamayan bir özetten ibaret. Devletler arasında güçte, ekonomi çıkarlarında eşit paylaşım. Parayı veren düdüğü çalıyor, bu nedenle sular durulmuyor, barış gelmiyor.

Batı insan haklarını ve barışı kendi ülkeleri için istiyor. Hani Goethe, Anadolu’da insanlar birbirini kırmış bize ne, orası uzak demişti ya, bunda bugün de bir değişim olmadı.

Bir politikacı ilgi ve çıkarımız yerine, bizim değerlerimiz, diye söze başlarsa, odayı hemen terketme zamanıdır.

Egon Bahr, SPD

Batı, İslâm ülkelerinde beğenmedikleri devlet başkanlarını devirmek, gücünü ellerinden alırken sonrasını düşünmedikleri için çimentoyu kırmış Ortadoğu ve Kuzey Afrika ülkelerini kaosa sürüklemiştir.

Micheal Lüders, uzun yıllar Ortadoğu’da haftalık DIE ZEIT gazetesinin muharriri olarak çalıştı. Radyo, televizyon tartışma yayınlarında İslâm’ı iyi tanıyan, bilirkişi olarak düşüncelerine başvurulan bir yazardır.

Ön ve Son sözden başka kitapta dokuz bölüm var. Türkiye’nin içinde bulunduğu ateş çemberi, doğrusu ve yanlışıyla yürüttüğü politikanın tarihi sekizinci bölümde etraflı ve nesnel olarak anlatılıyor.

Gazeteci, Türkçe’ye mutlaka çevrilmesi gereken bu kitapta Suriye savaşının derinliklerine, tarihine iniyor. Henüz anlatılmamış, bambaşka bir ışığa itilen gerçekler su üstüne çıkarılıyor.

Basın ve medyadaki haberlerde suçlu belirtiliyor, iyi ve kötü bellidir. İnsanların acıma duygularını kabartan sahile vurmuş ölü çocuk cesetleri, canını kurtarmaya çalışanların resimlerine bakarken, arkada karanlıkta kalan duygu sömürüsünde sorgulamaya dikkat çekmek köşeyazarlarına

kalıyor.

Makale yazanların, kitap tanıtan köşe yazanların işi hiç bu kadar zor olmamıştı. İnsan hakkı haber alma hakkını da kapsıyor. O halde habercilerin işi çok daha zorlaştı.

Dünya’da ve Türkiye’de trajik komediye materyal çoğalıyor.

Basında sansürün kaldırıldığı 109. yılında Cumhuriyet Gazetesi yönetici, yazar ve çizerleri yargılanıyor. Artık Gazeteciler Bayramı demek imkânsız, ancak Gazeteciler Gününü Anmak, olmalı.

Komşusu açken karnı tok uyuyan müslüman olamaz. Pekiyi komşusu acı, açlık çekerken eğlenen insanlar inançlı olabilir mi, diye sormak gerekir. Benim izleyebildiğim Halk TV hariç Türk televizyon kanalları halkın büyük bir bölümünü dizi ve eğlencelerle meşgul edip, oyalıyor.

Şayet karakterinde yoksa, meziyetli, namuslu, faziletli, erdemli, iffetli, ismetli ve ağırbaşlı olmaya çalış.

Hamlet

Hoşça kalın!

Pazartesi, 14 Ağustos 2017 14:22

ÇAY GÜZELİ

Ç A Y   G Ü Z E L İ

Demokrasi devlet idare şekli muhalif olmayınca olmaz, diyen CHP genel başkanı Kemal Kılıçdaroğlu öncülüğünde Ankara’dan İstanbul’a yürüyüşünü başarılı şekilde noktaladı. Avrupa basını hergün tutuklanan ve cezaevlerine konan insanların haberlerine karşı, yürüyüşü Türkiye’nin aydınlık yüzünü göstermesi olarak değerlendirdi.

Yürüyüş esnasında Avrupa’da bir çok şehirde destekleme ve dayanışma etkinlikleri gerçekleştirildi. Berlin CHP Birliği örnek teşkil eden faaliyetlerini İstanbul’da mitinge katılarak taçlandırdı.

Yıllardır Avrupa ve Alman basını Türkiye ve Türklerle ilgili yalnız negatif haberleri yayınladı. Devletler arası ilişkilerde Türkiye’yi yok saydı. NATO gibi kuruluşlarda bile ülkeyi temsil edenlerin fotoğrafları dahi gösterilmedi.

Ermeni soykırımı sözde olmaktan çıkarma amacıyla, Alman meclisine getirmesiyle başlayan iki devlet arasındaki kriz, oldukça sert cevaplarla karşılıklı sürüyor. İfadelere dikkat edip bir kişiye kızıp, birçok insanın zarar görmesine, acı çekmesine fırsat verilmemelidir.

Almanya hükümeti yıllardır Türkiye politikasında yaptığı hatayı Avrupa Birliği’nde lokomotif olarak devam ettirerek hem Türkiye’ye hem Avrupa’ya zarar verdi.

Dil zehir gibi kullanılırsa yıkıcı olur. Alman Sosyal Demokrat Partisi Başbakan adayı Martin Schulz’un son açıklaması çok olumluydu. Sosyal Demokrat kardeş partiler diyaloğa devam edecek. Alman Sol Parti de zaten HDP ile diyaloğunu sürdürüyor. Türkiye’nin 80 milyon nüfusu olduğu unutulmamalıdır.

Berlin CHP Birliği darbe girişiminden bir yıl sonra durum analizesi için gazeteci, yazar İsmail Saymaz’ı davet etmişti.

İsmail Bey, o güne gelinceye kadar neler olmuştu, tarih ve şahıs adlarıyla arşive geçme niteliğinde bir konuşma yaptı. Yurtdışı Türkleri Türkiye’de olup bitenleri, gelişmeleri anlamak için çok iyi dinlemeli. Sofada oturup televizyon karşısında yorum yaparken dikkat etmeli. Aynı zamanda Almanya’da yaşadığının bilincinde olarak 24 Eylül 2017’de yapılacak genel seçimleri gözden kaçırmamalı.

Yazıma başlığı aldığım Çay Güzeli gazeteci, yazarın kitabının adı. Gazeteciden yazar olabilir, ama nadiren edebiyatçı çıkar, diyerek Yaşar Kemal’i örnek gösterdi. Böylece yazar ile edebiyatçı arasında anlam ayrıntısına, inceliğine dikkat çekti.

Buna dayanarak bir gazeteci yazar da, sayın kelimesinin gazeteciyi rahatsız edip etmediğini, sordu. Öyle ya Türkiye’de herkes herkese adının önüne sayın kelimesini koyarak konuşursa, o kavram asıl anlamını kaybeder. Almanca’da yalnız devlet dairelerinde yazışmada sayın kelimesi kullanılır.

Gazeteci, genelde insan hakları ve sosyal sorunları konu olarak ele alıyor. Almanya politikacı ve basını sanki yalnız Almanların hakkı varmış gibi konuşuyor. Haberleri verirken tutuklu ve gözaltına alınanlarda Alman vatandaşı varsa sahip çıkıyor.

Yazarın on kitabı var, 20 kere ödül almış. Çay Güzeli kitabı hemen kapışıldı, sona kalanlar alamadı. Başlığa aldığı öyküde unutulan yılda bir Çay Güzeli seçimini anlatıyor.

Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesini bitiren yazar, 1980 yılında doğmuş. Gazateciliğe Rize şehrinde başlıyor. Haliyle öyküler de Rize’de yaşayan mevsimlik işçi, hamsi satan, hamallık yaparak zor işlerde çalışan yoksul insanların hayatını anlatıyor.

İlk bölümde yaşanmış hikâyeler, ikinci bölümde kurgu hikâyeleri Rize’deki herhangi bir işçinin veya Erzurum’daki herhangi bir rençberin hayatında olabilecek olayları anlatıyor.

Gerçekleri olduğu gibi söz oyununa baş vurmadan yazdığı için anlaşılması kolay, yalın bir şekilde aktarılmış. Erzurum’da artık toprağı para etmeyen, kırkacak koyunu kalmayan halkın Rize’ye göçünü anlatıyor. Böylece okur genelde Türkiye’de iç göç sorunu, büyük şehirlerde gecekondu yığınını anlıyor. Çevre ve doğa yıkımının nelere mal olduğu ve yanlış tarım ve yapı politikasının zararını anlatıyor. Onbir gerçek, onaltı kurmaca öykü kısa kısa yazılmış. Bu nedenle bitirme telâşı olmadan ara verilerek okunabiliyor.

Aslında her mekânda, hayata tutunmaya çalışan, ama bugüne kadar bir öyküsü bile yazılmamış yoksul, çile çekan halkın hikâyesini yazacak bir gazeteci, yazar olmalı. Böylece yoksur halkın sesinin duyurulması mümkün olabilir. Aynı zamanda soruşturmalara hazır olmalı.

Tarım ve ziraat ülkesi Anadolu^dan gelen yurtdışı Türkleri Avrupa’da bu yöne de bakmalı. Berlin’de ve diğer eyaletlerde sırayla öğrenciler Yaz tatiline giriyor. Bu yıl Almanya’da turistik yerler İspanya, İtalya ve Yunanistan kadar doluluk gösteriyor. Dünya’nın en çok seyahat eden Almanların yüzde ellisi Almanya’yı daha emniyetli, haklarını koruyabileceği ülke olarak gördüğünden dolayı Yaz ve Sonbahar tatillerini kendi ülkesinde geçirmeyi tercih ediyor.

Türk kökenli işverenlerin turizme önem vererek meslek seçiminde Gençleri yönlendirmelidir. Tarım, çevre ve hayvanat bahçeleriyle ilgili belgesellerde Türk gençlerinin görev yaptığı görülmüyor, bu noksanlık ta giderilmeli. Devlet dairelerinde birkaç yılda emekliye ayrılan çok sayıda memur olacak. Bu branşda da meslek okulları Türk gençlerini meslek seçiminde teşvik etmelidir. Meslektaşlarıma, öğrencilere ve ailelerine güzel, sıcak bir Yaz tatili diliyorum.

Hoşça kalın!

Kaynak ve okuma tavsiyesi:

İsmail Saymaz, Çay Güzeli, İletişim Yayınları, İstanbul 2017

ISBN: 978-975-05-2183-6

 

Çarşamba, 02 Ağustos 2017 11:37

UMUT ÜLKESİ

 

U M U T   Ü L K E S İ

Ortadoğu’da savaş tüm hızı ile devam ediyor. Tarihi eserler yok edilirken, insanlar evsiz barksız yollara düştü. Batı Avrupa yeryüzünde hakemliği yalnız ABD’ye bırakmak istemiyor. Dünya düzeninde sorumluluk alırken, Avrupa Birliği’ne dini ve politik nedenlerle üyeliğe erken kabul edilen Doğu-Avrupa ülkeleri zorluk çıkarıyor. Pozitif gelişmelerinden faydalanmak, ama sorunlarda dayanışma ve uyum göstermiyorlar.

Sığınmacı politikasında geçmişindeki kara lekeyi silebilmek için bir fırsat bulan Almanya AB’de yalnız bırakıldı. Mülteci politikası İngiltere’nin birlikten ayrılmasına sebep oldu. Üye ülkelerde genel seçimlerde sağcı partiler kazanır, diye Almanya korkudan titriyor, zira sağ partiler üyelikten çıkmayı parti programlarına alıyor.

Mültecileri kabul etmeyen ülkelerin İslâm dinine karşı olmaları, çağın utancı olarak tarihe geçecek. Aynı zamanda müslüman sığınmacıların ölümü göze alarak, müslüman ülkelere değilde, hıristiyanların yaşadığı kıtaya hücum etmeleri de düşündürücü ve analize edilecek önemli bir konu olarak tarih sayfalarında yerini alacak.

Biz başarırız, sözleriyle kolları sıvayan Federal Almanya Başbakanı Bayan Dr. Angela Merkel, ülkeyi Dünya’da umut ülkesi haline getirdi. Nüfusu giderek azalan yaşlı kıta göçmenlerle hayatına devam ettirebilecek.

Göçmenler elli altmış yıl önce kalıcı olduğu halde tutucu, geleneksel partiler, bir türlü ülkenin göçmen kabul etmesini kabul etmeyerek, insanlara sadece işgücü, konuk işçi muamelesi yaptı. Bu politikada zararı uyumda en fazla Türkler gördü.

Hamburg büyük şehir Belediye Başkanı Olaf Scholz yazdığı Umut Ülkesi kitabında, Eylül 2017’de yapılacak Federal Genel Seçim’den önce reçete niteliğinde öneriler sunuyor.

Merkez idare sosyal devlet prensibinde vatandaşın hastalık, bakım, işsizlik ve emekli sistemine güveni devam etmeli. Devlet işverenleri daha iyi desteklemeli, böylece uzun süreli işsizlik önlenmeli. Gençler işe girip sigortalara ödeme yapamazlarsa yarın destek alamazlar, bugün yaşlılara bakım ve emekli imkânı sağlanamaz.

En az maaş sınırı öyle ayarlanmalı, ki 45 yıl çalışan bir işçi emekli olunca aldığı maaşla geçinebilmeli. Bilhassa yalnız yaşayan yaşlılar fakirlik içinde yaşıyor, evinin kirasını dahi ödüyemiyor. Ömür boyu biriktirdiği, tüm varlığını bitirdikten sonra ancak sosyal yardım alabiliyor.

Evli çiftler bilhassa kadınlar çocuk sahibi olma ile çalışma arasında bir tercih yapma zorunluğunda kalmamalı. Çocuk sahibi olma, meslekte ilerleme şansına bir engel taşımamalı.

Bu da çocuk yuva, kreşlerin ücretsiz olması ve ailelerin sıra beklemeden yer bulabilmesiyle mümkün olur. Okullar bütün gün öğretim yapmalı. En aşağı ve orta sınıfı rahatlatacak bir ortam yaratma zaruri olmuştur.

Tahsil herkes için olmalı. Yüksek okul ücretleri fazla olunca işçi sınıfı çocuğunu okutamıyor. Bütün çocuklar liseyi bitirebilmeli. Yani onikinci sınıf sonunda öğrenci meslek okuluna veya üniversiteye gitmeye karar verirken ailenin ekonomik durumu rol oynamamalı. Şans eşitliği mutlaka sağlanmalıdır. Hamburg’ta geliştirilen gençlik meslek acentaları diğer eyaletlere örnek olabilir. Gençler meslek ihtiyacına göre bu kuruluş tarafından yönlendiriliyor, beceri ve yeteneklerine göre meslek seçmede destek olunuyor. Endüstri ülkesi olarak Almanya, öğrencileri yetiştirirken küresel gelişmelere bakmak, ayak uydurmak zorundadır.

Maaşının yarısını kira olarak veren, geri kalanla geçinemiyen vatandaş var. İki Almanya’nın birleşmesinden sonra sosyal ev inşaası ihmal edilmiştir. Bilhassa büyük şehirlerde kiralık daire bulmak çok zorlaşmıştır. Son yapılan bir ankette Türk ve Arap isimleri olanların çok daha zor ev bulduğu resmen açıklandı. Türkler hayatları boyunca bu sorunu zaten biliyorlardı. Bile bile hala Türkiye’den yazlık alıyorlar. Yıllar önce bir elçimiz Türk işçilerine, on ay boş duran yazlıklarınızı satın, birleştirin ev alın, çocuklarınızı okutun, demişti. İşveren dernekleri bu konuyu tekrar gündeme getirmeli ve kiracı değil, ev sahibi olma geçte olsa teşvik edilmelidir.

Almanya modern yapılabma gücünü Doğu’da yeni eyaletlere verdi. Batı’da eskiyen otoyolları, sokaklar, liman ve havalimanları restore edilmeli ve inşaat genişletilmeli. Bağlantılar internet çağına uygun olmalı, küresel dünyada örnek teşkil etmeye devam etmeli.

Seçimden önce en çok konuşulan konulardan birisi de vergi kanunu. Federal bütçede fazla kalan birikimin geri vatandaşa verilmesi dahi konu oldu. Yurtdışına kaçırılan vergiler önlendi, çok güzel toplandı. Sorun olarak miras vergisi kaldı.

Mirasçıların daha fazla vergi ödemesi, eşit haklar olarak görülüyor. Tartışmalara katılmak gerek, Türkiye’de miras konusunda yurtdışı Türkleri hep kaybetti. Ailenin borcunu ödeyen onlar oldu, ama paylaşımda elleri boşta kaldı.

Almanya’da işveren ve evi olan sınıf için bu konu, ilerde üçüncü dördüncü nesil önüne çıkabilir. Bu nedenle şimdiden arşivlerini iyi hazırlamalı. Emekle kazanılmış mirasın vergisi ödenmiştir. Ebeveyn kendi çektikleri zorlukları çocuk ve torunları çekmesin diye biriktirmişse ikinci bir defa vergi ödemesi doğru mu? Sorunun cevabını ekonomi uzmanlarına bırakıyorum.

Almanya’da politika yalnız seçimde değil, katılımda önemlidir. Partilere üye olan Türk kökenli yeni Almanlar üç maymunu misalini oynayarak sofa üstünde oturup, televizyon karşısında

Türkiye’yi idare etmeye kalkmadan bilgi edinmeli.

Hiç değilse Türk kökenli Alman politikacılarına destek olmalıdır. Henüz Alman vatandaşı olmayanları teşvik etmelidir.

İlk nesil çok emek vermiştir, onlar adsız kahramanlardır. Yüzme bilmeyen insanları denize atar gibi Avrupa’ya gönderildi ve bence başardılar. Her ne kadar Alman basın ve medyası konu bulmada zorlanınca başaramayan Türkleri göstermeye çalışsada, başarıya koşan gençlerimizin sayısında artış var. Avrupa’da beş milyon Türk yeni üye olan bazı küçük ülkelerin nüfusundan fazla sayıdadır. Bu nedenle Umut Ülkesi’nde ve Umut Kıtası’nda varlığımızı, hakkımızı korumak katılımla olur.

Almanya geleceğine yönelik çalışan dernek ve kuruluşlara üye olup destekleme Avrupa’da geleceğimiz olacaktır.

Birgün Türkiye’nin hak edeceği, Avrupa’da yerini almasını da Avrupa’daki Türkler’in sağlayacağına inanıyorum.

Olaf Scholz, kitabında lâiklikten bahsederken Fransa ile Türkiye’yi örnek göstermiş. Yüz yıllık bir deneyim Avrupa’ya da örnek olacaktır. Bugünkü ilişkilerin sorumlularından en önemlisi lokomotif Almanya’nın Hıristiyan Partisi’nin (CDU/CSU) yanlış Türkiye politikasıdır.

Olaf Scholz Türkiye dostudur. 1958 yılında Osnabrück’te doğdu. Hukuk tahsilinden  sonra avukat olarak çalıştı. 2011 yılından beri Büyük Şehir Hamburg Belediye Başkanı, Sosyal Demokrat Partisi’nin (SPD) yönetiminde yardımcı başkanlığını 2009 yılından beri yürütüyor. 2007 – 2009 yıllar arasında Federal İş ve Çalışma Bakanlığı yaptı.

Berlin-Spandau ilçesinde, SPD Berlin Eyalet Meclisi’nde parti bölüm başkanı Raed Saleh ve Federal Almanya Milletvekili Swen Schulz’un düzenli organize ettiği 15. Dinler arası Diyalog toplantısında başvuru kitabı tanıtımında gördüğüm gibi, bu kitap ilk ama son kitabı olmayacaktır. Göçmen Çalışma Kollarında tartışılacak bu kitabı okumanızı,bilhassa politika ve sosyal geleceğiyle ilgilenen gençlere tavsiye ediyorum.

Ben bu satırları yazarken eşcinsel evliliklerin kanun karşısında eşit muamele görmesi, seçim kampanyasına yeni ilave edildi. Miras, emeklilik ve evlat edinme konularında bu azınlık grubu için çok önemli, tartışmaları takip edeceğiz.

Umut Ülkesi’nde yaşarken çocuk ve torunlara mutlu ve huzurlu gelecek diliyorum.

Hoşça kalın!

Kaynak ve tavsiye kitap:

Olaf Scholz, Hoffnungsland, eine neue deutsche Wirklichkeit,

Hoffmann und Campe Verlagö Hamburg, 2017

ISBN 978-3-455-00113-6

 

Cuma, 21 Temmuz 2017 15:18

G A L İ P H O C A Y A M E K T U P

G A L İ P   H O C A Y A    M E K T U P

Can dostum öğretmen Feride Hanım, Dünya, Avrupa ve Türkiye’deki negatif gelişmeler, savaş ve din üzerinden yapılan tartışmalara çok üzülüyor. Benim yazmayı sevdiğim gibi o da anlatma ve fikir tartışmasından hoşlanıyor. Birlikte konuştuklarımıza göre dedesine şöyle bir mektup yazardı:

Canım Dedem Galip Hoca,

Seni hatıra, hayal ve rüyalarımla canlandırıyorum. Hiç sinirli halini görmedim. Ya abdest alır, ya Kuran okur veya dua ederdin. Ses tonun yumuşak, hep rica eder gibi konuşurdun. Vefat edeli yıllar geçtiği halde, zaman zaman sorunların çözümünü hayalimde sana danışıyorum.

Önce köyümüzün, şehre göçten sonra mahallemizin tek hocasıydın. Doğan çocuklar, evlenen gençleri ve ölenleri sen bilir ve onlar için dua ederdin.

Televizyon yayınlarında saçma sapan iman üzerine sorulan soruları duysaydın, o sakin duruşuna devam edebilir miydin, diye soruyorum.

Bostan beklerken akşam ezanını okuduktan sonra gölgenin görür gibi olurdum. Sen tarlaya gelirdin, ben sana nöbeti devreder, eve giderdim. Bazanda seninle birlikte tarlada gecelerdim. İlk karpuz, kavunu köylümüz senin elinden yerdi, zira ilk önce bizimki olgunlaşırdı. Eve varana kadar komşulara dağıtırdın, biri size biri bize sadece iki karpuz kalırdı.

Dede, Kuranı ne zaman öğreteceksin, diye sorunca mandolini öğrendikten sonra demiştin. Köyümüzde okul açıldiktan itibaren ailede, akrabada yüksek tahsil yapmayan kız çocuğu kalmamıştı. Kızların okumasına çok önem verir, babamı desteklerdin. Okul müdürleri kızları babama emanet ederlerdi, yaz tatiline giderken veya bayramlarda garaja götürürdü babam.

Dedeciğim, iyi ki bugünleri yaşamadın. Müslüman müslümana gezegenimizi cehenneme çevirdi, 65 milyon insan göç yollarında. İslamafobiye karşı söylemler, dinimiz barış dini diyoruz, ama kimseye, bilhassa hıristiyan alemine duyuramayız. Savaşanlar Allah adı ile terör estiriyorlar, koyun keserken söylenen sözü insanlara da uyguluyorlar.

Müslümanlar dünya ahiret kavramını kaybettiler, Sen, İslâm dini bu dünyada yaşansın diye gönderildi, verilen mesaj ahirette kazanırsın diye değil, derdin.

Din, yalnız ahirete hazırlık için namaz, iman, oruç, haç ve kadınların örtünmesi gibi belli ritüellere indirgeniyor. Kimlikler mezheplere göre ayrılıyor, insanlar öfkesini din duyarlığıyla dile getiriyor. Bu nedenle Ortadoğu’da toplumlar barut fıçılarına döndü.

İslâm alimlerin sanki yaşadığı hayatla bağları koptu. Asırlar önce yazılan kitaplardaki bilgileri zamana uyduramıyorlar.

İmanın Tanrı ile kul arasında özel olduğu, kimse kimseye ben daha iyi müüslümanım diye zorlayamayacağını düşünmeden fetva veriyor bazı hocalar.

Sen biz torunlarına İslâmın bu dünyada koyduğu kuralları, ahirete hazırlık kuralları kadar, önemli olduğunu anlatırdın.

İslâm dünyası bilgi, çalışma, üretme, yardımlaşma, eşit hak paylaşımı, temizlik, sağlık, sosyal barış, sosyal adalet, insan hakları, kadın ve çocuk hakları, çevre koruma, özgürlük, ötekinin hakkı gibi konularda mesafe almak zorunda derdin.

Devlet, asli ve sivil hizmet alanında kalıp, şeffaf ve denetleme görevini getirmeli.

Dinimiz huzur veren, mutlu eden bir dindir, gözyaşı, melankoli, yasaklarla korkutmaz, derdin. Kuranın Türkçe çevrilmesinin, kulların okumaları ve anlamalarının önemine vurgu yapardın. Herkes kendi anadilinde okur ve dua ederse daha içten, daha duygulu okuyabilir.

Namaz ve cenaze merasimlerde kadınların arkada durması gibi, kadınları ikincil yapan kurallar konusunda sana sorup sormadığımı hatırlamıyorum. Bazı ülkelerde olduğu gibi, Berlin’de de kadın erkeğin hayatın her alanında olduğu gibi birlikte dua edeceği bir camii açıldı. Laik yaşama inananlar iyi bir gelişme olarak görüyor. Seninle tartışmak isterdim bu konuyu.

Gençler ve çocuklar her şeyin farkında, teknolojiyi yetişkinlerden daha iyi kullanıyor. Bu nedenle düşüncede daha  ileri görüşlü. Geçmişe özlem duymuyor, kurtarıcı beklemiyorlar. Bireye ve birey bilincini, birey sorumluluğunu kavrıyorlar. Sağlam, tutarlı ve bilinçli gençlik önlemlerini alıyor, sonra kadere bırakıyor. Hocaların yetiştirilmesi bu bilince uyarlanmalıdır.

İslâm seccadeni ser, ömrünü yalnız ahirete hazırlanmak için geçir, demiyor. Hazreti Muhammed’in hayatı yaşanması mümkün örnektir, doğru anlatılmalı. Din anlayışı gerçek hayata uygulamalıdır. Yani düşünce, faydalı iş, temizlik, haklının ve mağdurun yanında olma, iyiliği destekleme kötülüğü önleme vasıflarını tekrar ortaya çıkarma zamanıdır.

İnsanı insan olduğu için sevme de ibadettir, bu dünyadaki ibadetleri ihmal etmezsek, bu dünyayı cennete çevirebiliriz.

Dedeciğim, seninle konuştukça rahatladım, geleceğe umudum arttı. Ahirette büyüklerimin hepsi cennettedir inşallah. Tanıdığım aile büyüklerim ilimi aradı, kimseye kötülük yapmadı. Sadaka kültürünü desteklemedi, iş bulmalarına yardım ettiler.

Mekanın cennet olsun, rahat uyu. Çocuklarının hepsini yanına aldın. Ama torunların senden aldıkları pozitif nitelikleri çocuklarına veriyorlar.

Seni çok seven, her zaman anan torunun Feride.

Bu konuda okunması gereken söyleşi:

Diyanet İşleri eski Başkanı Prof. Dr. Ali Bardakoğlu’nun

İpek Özbey ile söyleşisi, 14 madde, Hürriyet Gazetesi 29.05.2017

 

Cumartesi, 08 Temmuz 2017 10:05

FUTBOLUN BÜYÜSÜ

İlter Gözkaya-Holzhey Berlin, 16 Haziran 2017

eMail: Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir

FUTBOLUN   BÜYÜSÜ

Futbol, yani ayaktopu gençleri büyüler, taraftarları coşturur ve spor alanlarını ilgilenen gençlerle doldurur. Oyun için malzeme sadece toptur, bulunmadığı bir ortamda teneke kutusu bu işi görür, iki kişiyle bile oynanır.

Okulda futbolu dersten sonra kurs olarak yaparken Mesut Özil  üç öğrenciyle Schalke takımından üç sporcuya karşı oynar. Bu esnada yükselmeye adım atar. Yeteneğini keşfeden Mesut’un gittiği okulda futbol dersi veren Schalke takım antrenörü Norbert Elgert’tir.

Daha önce yalnız yetenek, azmin kâfi gelmediğini adının Türk olmasının o takıma girmesine engel olduğunu onbir yaşında diğer klüb yöneticilerden acı bir şekilde yaşamıştı.

Norbert Bey için azim, egzersiz, dürüst bir öğrenci olması yeterliydi. İleride alacağı ödüllerde hep Mesut’un yanında olacaktı. Futbola ait alt yapısını kuran bu idareci ona bir öğretmen, bir baba gibi davrandı.

Kendi torunlarıma ve öğrencilerime dileğim, Almanya’da başarmanın ilk şartı bilerek veya bilmiyerek ön yargı esiri olmadan davranan Almanlarla karşılaşmalarıdır.

Bu nedenle Mesut Özil’in ilk kitabı Die Magie des Spiels (Oyunun Büyüsü) mutlaka okunmasını arzu ediyorum.

Spor klüblerinde çocuğu spora, futbola ilgi duyanlar mutlaka okuyup, tartışmalı örnek almalıdır. Zaten kitabın yazılma amacı da ders verme, yanlış anlaşılmaları aydınlatmak.

Ellerini göyüzüne uzatarak yıldızlara dokunmayı hayal edip, ayaklarınla yere sağlam basmak önemli.

Futbolda taktik, pas verme ve diğer kuralları spordan anlayan köşeyazarı arkadaşlarımın bu kitabı okuyup, gençlerle tartışmasına bırakıyorum. Ben konuyu uyum, eğitim ve sosyal yönden ele almak için yazmaya başladım.

Bir futbolcunun alacağı en büyük ödülleri almasında hayatında yön veren destekleyenleri de Türk basın ve takımların tanıtması, insanlık ödülleri vermeleri arzumdur. En başta Alman Milli Takım antrenörü Joachim Löw olmak üzere, Mesut’un yeteneğini keşfedip destekliyen Norbert Elgert gibi insanları tanıtmak insanlık borcudur. Kitabın önsözünü yazan, Mesut’u daima destekliyen Joachim Löw’e futbolsever gençler ebediyen minnettar kalacaktır.

Mesut Gelsenkirchen’de Dünya’ya geldi, üçüncü nesil olması çok istek olduğu halde Türkiye için değil, Almanya için oynamaya karar vermesini etkiler. Annesi iki işte çalıştığı halde okul temizliğinde aldığını yetiştiremez, bu nedenle çocuklarına harçlık dahi veremez.

Almanya için oynamaya karar verdiğinde vatandaşlık işlemleri esnasında konsoloslukta memurların negatif davranışlarını kavramada zorluk çeker.

Baba zor işte çalışır, sık sık işsiz kalır. Tost ekmeğin tek katığı ketçuptur. Maç hazırlığından önce okul arabası şoförüne yakında bir adres verir ki, nasıl kötü, fakir bir evde oturduğunu bilmesinler. Tek başına odası olmamıştır, odasını kardeşleriyle paylaştı. Geldiği yeri hiç unutmaz, birlikte büyümek aile bağlarını pekiştirir. Ünlü olduktan sonra mültecileri Afrika’da ziyaret ettiğinde kendi çocukluğunun kötü olmadığını düşünür. Öyle ya savaş görmedi, askerden ve polisten kaçmadı, korkusuz büyüdü. Ürdün kralının oğlu prens Ali bin Hussein’in daveti üzerine Kuzey Afrika’ya gitmiştir.

Prens İngiltere ve ABD’de tahsil yapmış, modern fikirli, kadınları baş örtülü de olsa futbol oynamalarını teşvik eden ileri görüşlü biridir.

Birlikte ziyaret ettiği mülteci kampında maddi manevi destek vermiştir. Orada Özil yazısı T-shirt giyinmiş çocukla  tanışmış, ben küçük Mesut’un, diyen bu çocuğu unutamamış.

Mekke-Kâbe ziyaretinde karşılaştığı gençleri sevindirmiş. Yakındayken hacı olmasını sosyal medyada paylaşınca Almanya Demokrasi’ne uyar mı sorusu AfD politilacılarından gelmiş.

İslâm Avrupa’ya aittir diyenler ise tam yerinde ve zamanında uyguladığını söylediler. Daha öncede dinine bağlı olduğunu, maçlardan önce açıktan dua attiğini göstermişti. Almanya Milli Marşını söylememesinin sebebinin de o esnada dua ettiğini ben de bu kitabı okuyunca öğrendim.

İmanın insana güven vermesi, enerji toplamasına, en yakınından başlayarak sevgi ve saygı göstermesi gayet doğal bir niteliktir.

Yaz tatili sonrası yokluk içinde seyahat edemediği günler geride kalmıştır. En lüks otellerde kalabilir, arzu ettiği her yere gidebilecek maddi güce ulaşmıştır. Seyahatten önce kendi arzularını gerçekleştirmeden çok zor şartlarla çalışan annesine bir ev almıştır.

Ünlü futbolcuların aldığı maaşı duyunca şaşırıyor insanlar. Mesut çok insana iş imkânı sağlamış. Meneceri, danışmanı, avukatı, muhasebe vergi işleri, büro çalışanları var. Paylaşmasını biliyor, kitabı okuyunca helâl olsun, demekten başka söz kalmıyor.

Giyimde de tutumlu, hediye etmesini seviyor. Alamadıkları için kullanılmış, hatta zaman zaman kız çocuğu giysileriyle çektirdiği fotoğrafları saklıyor.

Federal Almanya Başbakanı bayan Dr. Angela Merkel ile çekilen fotoğraf bürosunda asılı. Bu fotoğraf basında çok duyrulmuştu, zira üstünü giymeye fırsat kalmamıştı, o anda masajdan geldiğini de bu kitabında okudum.

Giyinme kabinleri, otelleri, basın önünde söz söylemeyi sevmiyor. Onu mutlu eden yer futbol sahaları. İlk oynadığı sahayı hiç unutmuyor, ara ara oraya uğramayı ihmâl etmiyor.

Ailesiyle bağları ünü arttıkça artıyor, babası her yere onunla birlikte gidiyor. Menecerliğini uzun bir müddet yapıyor.

Her ailede tartışma olabilir, ama ünlü olduğundan dolayı babasıyla kırgınlığı basında çarpıtılıyor.

İlk defa yalnız yaşamaya ondokuz yaşında başlıyor. Telefon ve görüntülü internet çağında yemek pişirmeyi annesinden öğreniyor.

Harçlığını kazanıp, kardeşiyle paylaşmak için gazete dağıttığı çocukluğunda basında bu kadar söz edileceğini hayal etmiyordu.

Hakkında çıkan yazılar pozitif olursa seviniyor, negatif ve haksiz olursa üzülüyor.

Kendisine Alman mı, Türk olarak mı hissettiğini sorunca hep şöyle cevap veriyor:

“Kalbim alman olarak atıyor, ama aynı zamanda Türk olarak

da atıyor. Almanca düşünüyorum, Türkçe hissediyorum.”

Bir işe istekle başlamak, disiplinli olarak bitirmek prensibi. Hata yapmaktan korkmuyor, yanlış yapmadan öğrenilmez, ama antrenörlerin sözlerini can kulağıyla dinlediği için az hata yapıyor.

Beden eğitimi dersinde üçüncü sınıfta mutlaka spor dersini uzman arkadaşıma verirdim. Okulumuz diğer okullar arasında maç yapınca hep derece alıp, kazanıyordu. Ülkeler arası maçları izlemeye ise Mesut Özil ile başladım. Uyum, katılım tartışması olunca dikkatimi çekmişti.

Mesut Özil’e başarılarının devamını diliyorum. Onunla beraber duasını sevenleri okumalı.

“Allahım, bugünkü maçımız için bizlere güç ver ve bilhassa

beni ve takım arkadaşlarımı kazalardan koru. Tanrım, sen

bu rızkı hem veren hem de alansın. Bizi doğru yoldan

şaşırtma, amin.”

Hoşça kalın!

Mutlaka okunması gereken kitap:

Mesut Özil, Die Magie des Spiels, Bastei-Lübbe Verlag,  2017-ISBN 978-3-7857-2592-4

 

 

 

 

 

Cuma, 30 Haziran 2017 12:28

S A N A T ve İ N S A N

S A N A T    ve İ N S A N

Sanat insana, insan sanata ne yapar, başlığında bir felsefe etkinliğine katılmak için gitmiştim. Tam birbuçuk saat bekledim, hâlâ başlamamıştı. Sabrım tükendi, izlemeden ayrıldım.

Sonradan duyduğum soru ve cevaplarda konuşmacının oldukça alışılmamış radikal tezler ortaya attığı dikkat çekiyordu. Katılımcıların Facebook’ta tartışması ilginçti.

Türkçe yapılan etkinlikler Berlin’de Kreuzberg ilçesinde düzenlenir. Diğer semtlerden gelenler uzun yoldan gelmek zorunda kalır. Elli yıldan sonra artık etkinlikler diğer ilçeler de de organize edilmesi, düşünülmelidir.

Konuşmacılar Türkiye’den gelince taze dil ve düşünce getiriyor. Fakat her etkinlikte en az bir bilirkişi de mutlaka Almanya ve Avrupa’dan gelmeli, ki karşılaştırma mümkün

olsun.

Böylece Türkiye’den gelen uzmanlar da Avrupa’da yaşayan bilim ve sanatinsanlarının düşüncesini öğrenerek dönsünler. Katılımcılara karşı konuk işçi, nasıl olsa fazla anlamazlar edasını bıraksınlar. Almancı, gurbetçi sözlerine ancak böyle karşılık verilebilir. Artık Avrupa’da her konuda ikinci nesilde biliminsanımız var. Bunu Türkiye’ye duyurmak biz kalem tutanların da görevidir.

Çok iyi saz çalıp, türkü söyleyen insan sanatçı değildir, yetenekli bir müzisyendir. Hayli radikal bir tez, ama tartışmaya değer.

Sanat insana Dünya’da gelişen savaş gibi kötü olaylara dayanma gücü verir. Duygularda denge yaratmadan yaşama devam edilemez.

Yorulan biri gezdiği bir sergide dinlenir. Renkler eşliğinde fantazi ufku genişler. Sanatın çeşitliliği edebiyat, müzik, resim, heykeltraş ve diğer bölümleri yeteneğine göre bireye seçme olanağı sağlar. Bilhassa öğrenci yetiştirirken gözönünde bulundurulmalı. Ünlü olan sanatçıların biyografisinde sık sık yeteneğinin ilkokulda öğretmeni tarafından keşfedildiği okunur. Sanat geleneği aileden gelenler de var elbette.

Sanat eserlerinin her bölümü eleştirme de bir meslek, öğrenilmesi gerektir. Bu nedenle bir filmi bir kere önce, bir kere de eleştirileri okuduktan sonra izlemeli. Resim sergisi de öyle, bir kendi gözüyle bir de ressam gözüyle görmek icabeder. Beğendiğim bir romanı önce içeriği, sonra bir kere de dil akışı için okurum.

Çevremizde bulunan bina, evimizdeki araç gereçler hepsi bir sanat dalının gelişmesiyla meydana gelen ürünlerdir. Hoşlanmak moda gibi şahsın ilgisine bağlıdır. Bu da öğrenilir, okullarda üniforma çocuğun zevkinin gelişmesine engel olur.

Sanatla uğraşanlar merhametli olur, haksızlığa karşı tavrını sanatına yansıtır, böylece tarihe ışık tutar. İnsanlığın tarihi sanatla kaydedilerek yazılmıştır. İlk insan yazının icadından önce yaşamı, inancı çizgilerle anlattı. Kazılarda ortaya çıkarılan eserler iletişim yollarını gösteriyor.

Bir iş ustalıkla yapılmış inceliği, güzelliği değeri bulunan sanat başarıya giden yoldur. Bir devrin yapıtlarıyla zaman diliminde çığır açan rönesans sanatı gibi dönemler vardır.

Her işin bir sanat değeri vardır, konuşma, askerlik sanatı gibi, Meslektaşım Kâzım Sarısoy bir sınıfa girince flütünü çalar, öğrenciler pür dikkat dinlerlerdi. Hiç tanımadığı, yaramaz çocukların bulunduğu sınıfı bile büyülerdi adeta. Yaz tatilimi geçirdiğim Didim-Yeşilkent sitesinde can dost komşum Turgut Gülten verdiği resim dersleriyle öğrencilere adeta yaz okulu sunar.

Okul müdürümün ders plânının üstünde şu söz yaıyordu:

“Herkesi memnun etmek bir sanattır, bunu da hiç kimse yerine getiremez”. Her öğretmenin memnun olmadığı bir ders saatı olacak, başka çare yok, demek istiyordu.

Bir ülkede memnun olanların yüzdesi çağalır, idare edenler politikabilimi okurlarsa, politikada bir sanat olur. Ya devleti filozoflar idare etmeli, ya da devleti idare edenler filozof olmalı. Hiç değilse ülkeleri idare edenlerin danışmanlığını yapanlar düşünmeyi günlük yaşamında uygulayan uzmanlardan oluşmalı.

Sanatsever bir devletadamı konuşmasına ahenk, müzik gibi melodik yumuşak dili olursa, daha çok halkına etki eder. Saygı ve sevgiyi korkutarak, cezalandırarak kazanmaya zorlamaz, davranışıyla sözleriyle kendisi zaten sayılır ve sevilir. Sanatı, sanatçıları destekler, teşvik ederse ülkesinde huzurlu bir yaşam olur, şiddet uygulanmaz.

Bir sanat eserini yalnız sanatçılar anlıyorsa, halka ulaşmamış sayılır. Bilmece gibi olmamalı, ürünü sıradan bir vatandaş da anlayabilmeli. Ülküsel güzellik anlatımı gerçekleşirse, bir eser sanatsal değerini kazanmiş demektir.

Sanat altın bileziktir. Sanatı ustadan görmeyen öğrenemez. Sanatın düşmanı cehalettir.

Mustafa Kemal Atatürk, yazı ve söz sanatını çok iyi becerdiğinden dolayı da başarılı bir liderdi. Şu sözleri bunu çok isabetli olarak kanıtlıyor:

Sanatsız kalan bir milletin hayat damarlarından biri kopmuş demektir”. (1923)

“Hepimiz milletvekili, bakan hatta cumhurbaşkanı olabliriz, ama hiçbirimiz sanatkâr olamayız. Böyle olunca sanatkâr el öpmez, sanatkârın eli öpülür.” (1930)

 

Hoşça kalın, ama sanatsız kalmayın!

Sayfa 1 / 14