Erol Yıldız

Tüm Yazıları


Çocuk çocukça yaşamalı

  • 14 Mart 2018 Çarşamba


Bir çocuk neden intihar eder bilen var mı? Çocuk zaten bu. Henüz net düşünecek gelişimde değil. Bu işe gelinirken, hangi yollardan geçmiş, bence bunun araştırılması gerekiyor. Araştırsan ne yazar ki. Son yıllarda çocuklara karşı işlenen suç oranı oldukça yükselişte. Çocuklara karşı uygulanan istismar ve şiddet artmış durumda. Neden bu şiddet anlamak mümkün değil. Özellikle de adı üzerinde çocuk olanlara.

Yıllar öncesine el atalım birlikte. Çocukları Lafonten masalları ile avutmaya başladık. Bunların olmadığı yerlerde ise, ne olduğu bilinmeyen Anonim eserler, birileri tarafından süslenerek, işler duygusala bağlandı. Günün furyası olarak Rambo çıktı ortaya. Aradan geçen kısa zaman içinde, sokaklarda çocuklarımız Rambo gibi tekme düşünmeye, onlar gibi yaşamaya ve silah kullanmaya merak sardı. Sokaklar her biri kendisini efe sanan insanlarla dolup taştı. İçinden bir kısmı, karanlık ara sokaklarda insan avına çıkarak kendisini safaride sanmaya başladı.
Seneler çok kısa zamanda geçti. Hayat yerinde durmuyor. Peşine elinde kılıç olan nesil türedi. Çin işi ile Ninjalara özendik. İnsan haklarına saygılı olarak tanımlamalarımız sonucu, Uzak Doğu ve Avrupa arasındaki sevgi dengesini bununla sağladık. Bir baktık ki, nesil büyüdükçe, eski alışkanlıkları daha ileri seviyelere ulaşmış. Milletin elinde palalar, Ninjalar gibi insan kesme hevesine girdiler. Bununla bitmedi elbette. Aradan bir müddet geçti, spider men ortaya çıktı. Türkçesi örümcek adam olarak anlatıldı. Sokaklarda artık duvarlara tırmanmaya çalışan gençlik türedi.
Süper men en çok tutulanı oldu memleketimizde. Çünkü herkes kendisini süper sandığından olsa gerek, halen üstünlüğünü koruyor. Benim torun bile sormaya başladı. “Dedeciğim ben ne zaman uçacağım” diye. Allah korusun çocuk denemesin diye kapı pencere kilitli oturuyorlar. İçeriye ne bir oksijen, ne güneş hak getire. Yeni oluşum ise daha bir farklı. Çocuğa yapılan istismar.
Çocuğun görevi, okumaktır. Çocuğun görevi ileride büyük adam olabilmesi için, gelişimini bilim ile bağdaşan kurallar ile sürdürmelidir. Çocuk sevginin bir unsurudur. Onlar sadece sevgi, Şefkat ve gözlerinin içini güldüren konularda geliştirilmelidir. Fakat, geleceğimizin garantisi olarak görülen çocuklara kendi egolarımızın devamı için görüyoruz ve şiddeti bir anda öğretiyoruz. Bir yanda bilimden uzak, bir yanda çocukluğunun dışında öğreti, diğer yanda sapkınlıkların verisi sonucunda çocukta ne akıl ne de yaşam sevinci kalmayınca iş hepimizi üzen intiharlara neden oluyor. Yazık değil mi?